10202020سه شنبه
بروزرسانیچهارشنبه, 13 جون 2018 11:27
پنج شنبه, 29 اسفند 1398 ساعت 15:35

متن کامل پیام تلویزیونی صدراعظم آلمان آنگلا مرکل ۱۸ مارس ۲۰۲۰

نوشته شده توسط
خانم صدراعظم از همه مردم در آلمان میخواهد، همبستگی داشته باشند و بصورت مبرم محدودیت های موقت ایجاد شده را رعایت کنند. شهروندان عزیز، ویروس کرونا اکنون زندگی در کشور ما را بصورت غم انگیزی دگرگون ساخته است

تصورات ما از زندگی عادی، زندگی عمومی ، تعامل اجتماعی - همه اینها بصورت بی سابقه ای به چالش کشیده شده اند. میلیون ها نفر از شما نمی توانند به سر کار بروند، فرزندان شما نمی توانند به مدرسه یا مهد کودک بروند، تاترها، سینماها و مغازه ها بسته شده اند ، و چه بسا سخت ترین چیز اینکه ازهمه ما برخوردها و دیدارهایی دریغ میشوند که در وضعیتی غیر از این، طبیعی و مسلم می بودند.

طبعا در چنین شرایطی، هرکدام از ما پر از سؤال و نگرانی در این باره هستیم که اوضاع چطور ادامه پیدا میکند. من امروز با این روش غیرمعمول به شما متوسل شده ام زیرا می خواهم به شما بگویم چه چیزی من را به عنوان صدراعظم و همه همکارانم در دولت فدرال را در این شرایط راهنمایی می کند. این بخشی از یک دموکراسی آزاد است: که ما تصمیمات سیاسی را نیز شفاف بگوییم و آنها را توضیح دهیم. اینکه ما اقدامات خود را به بهترین شکل ممکن استدلال و با برقراری ارتباط منتقل کنیم تا درک شوند. من کاملاً معتقدم که اگر همه شهروندان واقعاً این [مقابله با کرونا] را وظیفه خودشان بدانند، آنگاه ما از عهده این وظیفه برخواهیم آمد.

ازاینرو بگذارید بگویم: مساله جدی است. شما هم آن را جدی بگیرید. از زمان وحدت آلمان، نه، بلکه از زمان جنگ جهانی دوم، هیچ چالش دیگری برای کشور ما وجود نداشته که تا این اندازه همبستگی مشترک ما را بطلبد. من می خواهم برای شما توضیح دهم که ما در کجای اپیدمی کنونی ایستاده ایم، دولت فدرال و سطوح مختلف دولتی چه می کنند تا از همه افراد در جامعه مان حفاظت کرده و آسیب های اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی را محدود کنند. اما من همچنین می خواهم نشان دهم که چرا به شما نیاز هست و چگونه هر کس و هر تک فرد میتواند در این امر یاری برساند.

در مورد این بیماری همه گیر (طبعا هر آنچه که در این مورد من به شما می گویم ، نتیجه رایزنی های مداوم دولت فدرال با کارشناسان انستیتوی روبرت کخ و سایر دانشمندان و ویروس شناسان است): تحقیقات در سراسر جهان با فشار بسیار زیادی در دست انجام هستند، اما هنوز نه هیچ درمانی ونه هیچ واکسنی برای ویروس کرونا وجود ندارد. و مادامیکه وضعیت بدین منوال است، فقط یک چیز معتبر است و همین هم راهنمای همه اقدامات ماست: ما باید سرعت گسترش ویروس را کندتر کنیم، آن را به ماه ها بکشانیم و در نتیجه زمان بدست بیاوریم. زمان تحقیق برای تهیه دارو و واکسن. اما بالاتر از همه زمان برای اینکه بیماران مبتلابه بتوانند به بهترین شکل ممکن مراقبت شوند.

آلمان دارای یک سیستم بهداشتی عالی است، که شاید یکی از بهترینها در جهان باشد. این می تواند برای ما اطمینان بخش باشد. اما اگر تعداد زیادی بیمار که از عفونت شدید ناشی از کرونا رنج می برند در مدت زمانی بسیار کوتاه در بیمارستان بستری شوند، آنگاه بیمارستان های ما در ورای طاقت شان تحت فشار قرار خواهند گرفت. در اینجا بحث صرفا اعداد و ارقام انتزاعی در یک آمار نیست، بلکه بحث یک پدر یا پدربزرگ ، یک مادر یا مادربزرگ ، یک شریک زندگی است ، آنها مردم هستند. و ما جامعه ای هستیم که در آن هر زندگی و هر فردی به حساب می آید.

من مایلم اول از همه از این فرصت استفاده کنم تا همه کسانی که به عنوان پزشک یا در خدمات پرستاری و یا در هر موضع شغلی دیگری در بیمارستان های ما و به طور کلی در سیستم مراقبت های بهداشتی مشغول هستند، مخاطب قرار دهم. شما در خط مقدم این نبرد برای ما قرار دارید. شما اولین نفری خواهید بود که مریض را مشاهده می کنید و اینکه بعضی از دوره های عفونت تا چه حد شدید هستند. و هر روز دوباره برای کار می روید و برای مردم آنجا هستید. آنچه انجام می دهید فوق العاده است و من از ته قلبم از شما تشکر می کنم.

بنابراین: بحث کاهش دادن سرعت گسترش ویروس در آلمان است. و در اینجا ما باید روی یک چیز که حیاتی است، حساب کنیم: تا حد امکان فتیله زندگی عمومی را پایین بکشیم. البته بصورتی عاقلانه و متناسب ، زیرا دولت به عملکرد خود ادامه می دهد، تأمین مایحتاج زندگی مطمئنا کماکان تضمین خواهد بود و ما می خواهیم فعالیت اقتصادی را در حد امکان حفظ کنیم. اما باید هر آنچه را که می تواند مردم را به خطر بیندازد ، کاهش دهیم ، هرآنچه که می تواند چه به آحاد مردم و چه به جامعه ما آسیب برساند.

ما باید خطر واگیری این بیماری را تا جاییکه میتوانیم محدود کنیم. من می دانم که محدودیت ها در حال حاضر چقدر تاثرآور هستند: دیگر هیچ گردهمایی، هیچ نمایشگاه تجاری و کنسرتی برگزار نمی شود و فعلاً دیگر از مدرسه ، دانشگاه ، کودکستان و از هیچ تحرکی در زمین بازی بچه ها خبری نیست. من می دانم که این بسته شدن ها که درپی توافقات دولت های فدرال و ایالتی جاری شده اند، چقدر سخت زندگی ما و طبیعت مسلم دموکراتیک ما را هدف قرار میدهند.

محدودیت هایی بوجود آمده اند که هرگز در جمهوری فدرال آلمان وجود نداشته است. بگذارید به شما اطمینان دهم: برای كسی مثل من كه آزادی مسافرت و جابجایی، حقی است که با سختی بدست آورده، چنین محدودیت هایی فقط در یک اضطرار مطلق قابل توجیه هستند. چنین محدودیتهایی هرگز نباید به راحتی در یک دموکراسی اتخاذ شوند و باید صرفا موقتی باشند - اما در حال حاضر برای نجات جان افراد ضروری هستند. به همین دلیل کنترل های سختگیرانه مرزی و محدودیت های ورود به برخی از مهمترین کشورهای همسایه ما از ابتدای هفته به مرحله اجرا در آمده است. در حال حاضر برای تجارت ، اعم از شرکت های بزرگ و یا کوچک ، برای مغازه ها ، رستوران ها و صاحبان مشاغل آزاد بسیار دشوار است. و هفته های آینده دشوارتر هم خواهد شد.

من به شما اطمینان می دهم که دولت فدرال همه تلاش خود را انجام می دهد تا بتواند تأثیرات اقتصادی [این بحران] را کاهش دهد - و مهمتر از همه اشتغال افراد را حفظ کند. برای کمک به کارفرمایان و کارگران در این آزمون دشوار ما می توانیم و به هر کاری که لازم باشد مبادرت خواهیم کرد.

و همه مردم میتوانند مطمئن باشند که تامین مواد غذایی پیوسته تضمین دار می باشد و اگر قفسه مغازه ها یک روز خالی شوند دوباره پر میشوند. به هر کس که برای خرید به سوپرمارکت ها میرود میخواهم بگویم: ذخیره کردن اجناس عاقلانه است و همواره هم اینطور بوده. اما به تناسب و اندازه. یعنی انبار کردن اجناس آنهم طوری که گویی هیچوقت دیگر بدست نخواهید آورد، هم غیرعاقلانه و هم نهایتا کاملا در مغایرت با روح همبستگی است.

و اجازه دهید در اینجا از کسانی تشکر کنم که بندرت از آنها تشکر میشود. هرکس که در این ایام در پشت صندوق فروش یک سوپرمارکت می نشیند و یا قفسه فروشگاهها را پر میکند، یکی از دشوارترین کارهای زمان حاضر را انجام میدهد. با تشکر از همه شما که در خدمت به شهروندان تان فروشگاهها را به تمام و کمال براه نگه میدارید.

اکنون در مورد آنچه که امروز برای من مبرم ترین مساله است: همه اقدامات دولتی بیهوده خواهند بود اگر ما موثرترین اهرم علیه گسترش سریع این ویروس را بکار نگیریم: و این اهرم خود ما هستیم. همانطود که هرکدام از ما اکنون بدون هیچ تفاوتی در معرض این ویروس قرار داریم، همانطور هم باید هر کس از ما الان کمک کند.

در درجه اول ما باید جدی بگیریم که امروز مساله چیست. نباید دچار آشوب شد. اما نباید هم یک لحظه فکر کرد که از دست من کاری بر نمی آید. هیچ کس قابل صرفنظر کردن نیست. همه بحساب می آیند و این مساله تلاش همه ما را می طلبد. این چیزی است که یک اپیدمی به ما نشان میدهد: تا کجا ما آسیب پذیر هستیم، تا کجا ما به رفتار مراعات کننده یکدیگر وابسته هستیم و از این رهگذر همچنین به ما نشان میدهد: چگونه ما قادر هستیم تا با عملکردی مشترک از خودمان حفاظت و همدیگر را متقابلا تقویت کنیم.

مساله به هر تک تک افراد ربط پیدا میکند. ما نفرین نشده ایم که گسترش این ویروس را منفعلانه بپذیریم. ما یک اهرم برای مقابله داریم: ما باید بخاطر رعایت دیگری، از همدیگر فاصله را حفظ کنیم. شورای ویروس شناسان کاملا روشن ساخته اند: نباید دیگر دست داد، دست ها را باید اساسی و بدفعات شست، حداقل یک و نیم متر فاصله از دیگری باید گرفت و بهترین چیز اینکه بندرت ارتباطی با افراد بسیار مسن بگیرید زیرا آنها بطور خاص در معرض خطر قرار دارند. من میدانم که رعایت این موارد که از ما خواسته میشود چقدر سخت است. بخصوص که در شرایط اضطرار ما تمایل داریم که به یکدیگر نزدیک باشیم.

ما کمک گرفتن را با نزدیکی فیزیکی و یا ارتباط می شناسیم. اما در حال حاضر متاسفانه عکس آن صادق است. و این را همه باید درک کنند. یک دیدار با نیت خوب، یک مسافرت که میتوانست نباشد، همه اینها میتوانند عامل سرایت ویروس بشوند. و الان هیچکدام از اینها نباید رخ دهد. بله دلیل دارد که متخصصین امر میگویند: پدر بزرگ و مادربزرگها و نوه هایشان الان نباید دور هم جمع شوند.

هرکس که از دیدارهای غیرضروری اجتناب میکند، به همه کسانی یاری میرساند که در بیمارستانها باید از بیماران روزافزون مراقبت کنند. اینگونه ما جان انسانها را نجات میدهیم. برای خیلی ها این سخت است و مساله هم به همین بستگی دارد: هیچ کس را تنها نگذاریم، به دیگرانی رسیدگی کنیم که حقشان هست و تکیه گاه نیاز دارند. ما بعنوان خانواده و بعنوان جامعه اما اشکال دیگری را پیدا میکنیم که چطور در کنار همدیگر بایستیم. همین الان بسیاری اشکال خلاق وجود دارند که با ویروس و تبعات اجتماعی آن مقابله میکنند.

الان نوه هایی هستند که برای پدربزرگ و مادربزرگشان از خودشان کلیپ ضبط میکنند و میفرستند تا احساس تنهایی نکنند. هر کدام ما باید راههایی را پیدا کنیم که علاقه و دوستی مان را نشان دهیم: ارتباط از طریق اسکایپ، تلفن کردن، ایمیل و حتی هر از گاهی نامه نوشتن. پست نامه ها را میرساند. الان اخبار نمونه های زیبایی از کمک همسایگان به افراد مسن را میشنویم، که خودشان نمیتوانند برای خرید بروند. من مطمئن هستم که شیوه های خیلی بیش از این امکانپذیر است و ما بعنوان اجتماع نشان خواهیم داد که همدیگر را تنها رها نخواهیم کرد.

من از شما میخواهم: به قواعدی که برای دوران پیش رو معتبرند، پایبند باشید. ما بعنوان دولت پیوسته از نو بررسی میکنیم و هر مقرراتی را که بشود و یا ضروری باشد، تصحیح میکنیم. این یک وضعیت دینامیک است و ما در این وضعیت آموزش پذیر باقی می مانیم تا پیوسته بتوانیم به گونه ای دیگر فکر کنیم و با ابزار متفاوتی واکنش نشان دهیم. در چنین صورتی این را نیز آنوقت توضیح خواهیم داد. از اینرو من از شما خواهش میکنم: هیچ شایعه ای را باور نکنید، بلکه فقط به اطلاعیه های رسمی باور کنید که ما همواره به زبانهای متعددی نیز ترجمه میکنیم.

ما یک نظام دمکراتیک هستیم. ما در اجبار زندگی نمیکنیم بلکه با اشتراک آگاهانه و با اثربخشی زندگی میکنیم. این یک وظیفه تاریخی است و از عهده این وظیفه تنها مشترکا میتوان برآمد. من کاملا مطمئن هستم که ما بر این بحران فائق خواهیم شد. اما میزان قربانی چقدر خواهد بود؟ چند نفر از عزیزانمان را ما از دست خواهیم داد؟ پاسخ این امر بمیزان زیادی در دستان ماست. ما میتوانیم الان، مصمم، همه با هم واکنش نشان دهیم. ما میتوانیم محدودیتهای فعلی را بپذیریم و به یکدیگر کمک کنیم.

این وضعیت جدی است و این وضعیت باز است. بدین معنی که: این نه فقط بلکه همچنین به این بستگی دارد که تا کجا هر کس با دیسیپلین از مقررات پیروی میکند و آنها را باجرا میگذارد. ما باید حتی اگر چنین وضعیتی را تاکنون تجربه نکرده ایم، نشان دهیم که صمیمانه و عاقلانه عمل میکنیم و بدین صورت جانها را نجات میدهیم. این [وظیفه] بدون استثناء هرکدام از ما را شامل میشود.

خوب مراقب خودتان و عزیزترین هایتان باشید. من از شما متشکرم.

مسعود رجوی - پیام شماره۱۱ - آماده باش دوران سرنگونی - ۱۲ آبان ۱۳۹۷

massoud rajavi10 1396 8e878

ضد فتوا

فعالیت انجمن‌های پوششی وزارت اطلاعات در آلمان