چاپ کردن این صفحه
دوشنبه, 22 ارديبهشت 1399 ساعت 13:56

درگذشت دریغ‌انگیز خانم ماری لورِت گیو از حامیان صدیق مقاومت ایران در پاریس مطلب ویژه

نوشته شده توسط
با کمال تأسف خبردار شدیم که روز ۲۰اردیبهشت، خانم ماری لورِ گیو، حامی گرانقدر و صمیمی مقاومت ایران پس از سالها نبرد با بیماری در بیمارستان درگذشت و به‌جاودانگی پیوست.

خانم گیو از همسایگان نزدیک محل اقامت خانم مریم رجوی در اور سور اواز با رویکردی عمیقا انسانی و عدالت جویانه و با شور و خروشی مبارزاتی همراه با تمامی خانواده اش در جریان بند و بست ارتجاعی استعماری با آخوندها در دوران شیراک و کودتای ۱۷ژوئن که در سال ۲۰۰۳ ، به‌‌حمایت از مجاهدین و مقاومت ایران برخاست و در این راه تا آخرین لحظات حیاتش لحظه ای فروگذار نکرد و اینکه با پروازش در خانوادة بزرگ مقاومت ایران جاودانه شد.

او که در سال ۱۹۴۸ در شهر اورسوراواز فرانسه به‌دنیا آمد يك گروه تئاتر را مديريت می‌کرد و خودش تا زماني‌كه بيماري اجازه ميداد به‌عنوان یک هنرمند در تئاتر بازي ميكرد. وي در شهر اورسوراواز بسيار خوشنام و مورد علاقه شهروندان بود.  

خانم ماری لورت گیو، پس حمله به مقر مقاومت ایران در اور سواز و برپایی تحصن و اعتصاب غذای هواداران مقاومت از اولین کسانی بود که بلافاصله در خانه اش را به روی مجاهدین و اشرف‌نشانها باز کرد و همة امکاناتش را درآن شرایط و روزهای سخت در اختیار آنها قرار داد .

وی هر ساله در شب سالگرد ۱۷ ژوئن نمایشگاه کوچکی شامل عکس خانم رجوی در لحظة آزادی از زندان در باغ خانه‌اش برپا می‌کرد و سالگرد آزادی رئیس جمهور برگزیدة مقاومت را گرامی میداشت. باغ و خانه وي از جمله زيباترين باغها در اور بود و همه‌ساله در روزی که در فرانسه به‌نام روز گلها نامیده می‌شود، فرانسویان از ساير شهرها براي ديدن خانه پر گل وي ميامدند. او همه‌ساله در این رزو خانم رجوی را هر ساله به این برنامه دعوت می‌کرد.

خانم گیو همه‌ساله در ایام برگزاری گردهمایی سالانه مقاومت ایران در فعالیتهای مربوط به آماده‌سازی مراسم به‌شکل فعال شرکت می‌کرد

ماری لورت در آبان ۱۳۸۷ به همراه همسرش ژان پير گيو و تعدادي ازحاميان مقاومت ایران، در شرایطی که اشرف تحت محاصره بود به‌عراق سفر کرد و از قرارگاه اشرف و رزمندگان ارتش آزادی دیدار کرد. ماری لورت گیو از آن پس، تحت تاثیر دیدار با رزمندگان آزادی بخش عمدة از اوقاتش را صرف حمایت و همکاری با مجاهدین و مقاومت ایران می‌کرد.

او در بازگشت از اشرف همراه با سایر اعضای هیأتی که در این سفر حضور داشتند، به دیدن خانم مریم رجوی رفت و پیامها و هدایای رزمندگان اشرف را به ایشان داد.

خانم گیو در جریان ‍۱۵ سال پایداری در اشرف و لیبرتی لحظه‌یی از حمایت و فعالیت در دفاع از اشرفیان کوتاهی نکرد و علیرغم مشکلات ناشی از بیماری در همة صحنه‌ها به‌ویژه در خط مقدم جنگ سیاسی با مزدوران رژيم حاضر و مدافع مقاومت مردم ایران بود.

او چندبار همراه با سایر حامیان فرانسوی مقاومت ایران اقدام به‌جمع آوری امضا و تهیة طومار در حمایت از مقاومت کرد و این اسناد را به مراکز دولتی فرانسه ازجمله به‌کاخ الیزه تحویل داد.

در قدردانی از تلاشهای خانم گیو در حمایت از مقاومت مردم ایران؛ خانم رجوی ‌لوح تقدیری را به این بانوی آزاده و آزادیخواه و عدالتجوی فرانسوی اهدا کرد.

ماری لورت که نزديك به‌نيمي از عمرش با بیماری گذراند به‌ویژه پس از آشنایی با مجاهدین با قدرت، روحیه بالا و جنگندگی با بیماری دست و پنجه نرم می‌کرد. خودش مي‌گفت من مجاهدم پس مقاومت مي‌كنم! او به‌رغم شدت بیماری و علیرغم دردهای شدید ناشی از آن در آبان ۱۳۹۷ برای دیدار با مجاهدین به اشرف ۳ رفت و در این سفر برای دیدار تک تک مجاهدین سر از پا نمی‌شناخت و لحظه‌یی را برای صحبت با تک تک مجاهدین از دست نمی‌داد.

ماری لورت دو هفته قبل از درگذشت در ويديو كنفرانس مقاومت درحمايت از مردم ايران عليه كروناي ولايت شركت داشت.

سرانجام در روز ۲۰اردبیهشت حامی صدیق مقاومت ايران، يار وفادار مقاومت ماری لورت گیو پر کشید و بدرود حیات گفت. او در آخرين روزهاي حیاتش با روحیه‌یی بسیار شاداب و پر اميد براي آزادی مردم ایران و دیدار از شهرهای زیبای ایران پس از آزادی، می‌خواند:

خانم مریم رجوی با ابراز تأسف عمیق از درگذشت خانم ماری لورت گیو حامی پرتلاش مقاومت ایران به روح پرفتوحش درود فرستاد و گفت: خواهر عزیزم ماری لورت گیو ما را ترک کرد و به دیار باقی شتافت. انسانی بزرگ، زنی باصلابت با روحیه‌ای فوق‌العاده و سرشار از زندگی و نشاط.

با خانه‌‌ای که در همسایگی مقر مقاومت ایران در اورسورآواز، زیباترین و پرگل‌ترین گذرگاه رهگذران بود.

درگذشت دريغ انگيز و غم‌انگیز خانم ماری لورت گیو را به همسر و خانوادة گرامی‌اش و به همة همسايگان و به خانواده بزرگ مقاومت ايران، تسلیت میگویم.

در حقیقت ماری لورت با زندگي‌اش به مرگ نه گفت و مرگ را مغلوب كرد.

سالها با بیماری جنگید. و برای دفاع از زنان و مردان مجاهد همه جا پرتوان و بیقرار حضور داشت. از كوچه هاي اور و مري تا بورژه و ویلپنت تا آنسوي اقيانوسها درآمريكا و تا سرزمين توفان زده عراق و شهراشرف، همه جا را با شور و شيدايي و درحمايت از رزمندگان ازادي، درنورديد.

از همان لحظة ۱۷ژوئن ۲۰۰۳ که در زدوبند دولت فرانسه با رژیم آخوندی، مقر مقاومت ایران مورد هجوم پلیس قرار گرفت. ماری در کنار مقاومت ایران ایستاد.

وقتی در خانة مقاومت را بستند. او در خانه اش را به روی خواهران و برادران و هواداران مقاومت باز کرد.

در لحظه هاي تشنگي اعتصاب‌غذاکنندگان به آنها آب رساند

و‌آغوش پرمحبت‌اش را به روی من و ما گشود.

او همراه با همسر گرامی‌اش آقای گیو و دیگر همسایگان عزیز ما، ارزشهاي اصیل فرانسه را نمایندگی میکرد. و خودش را اینچنین در قلب مقاومت ایران و مجاهدین جاودانه کرد.

تاريخ مبارزات مردم ايران براي آزادي، وامدار انسانهاي والايي است كه در منتهاي شرافت انساني، حماسه شور انگيز همبستگي انساني را رقم زدند.

پس خطاب به او میگویم:

ماری عزیز، خواهرم، در هر قلبي كه براي انسانیت ميتپد، و با هر انسان آزاديخواهي كه براي آزادي مبارزه ميكند، تو همواره حضور خواهی داشت.

همانند گلهای پرطراوت خانه‌ات هر بهار با ما خواهی بود.

و در روز پيروزي مردم ايران، ياد تو، نام تو و همه كساني كه براي آزادي و حقوق بشر بپاخاستند، تكرار ميشود.