10222020پنج شنبه
بروزرسانیچهارشنبه, 13 جون 2018 11:27
جمعه, 11 مهر 1399 ساعت 21:33

کنفرانس مطبوعاتی لندن : فراخوان به اقدام فوری بین المللی برای نجات جان زندانیان سیاسی مطلب ویژه

نوشته شده توسط
دکتر آلخو ویدال کوادراس – رئیس کمیتة بین‌المللی در جستجوی عدالت

از شما بسيار متشکرم و از شهر مادريد اسپانيا به همه شما عصر بخير ميگويم. اين مايه افتخار و خوشحالي من است که در اين کنفرانس شرکت کرده و از همه دولت ها در سازمان ملل و جامعه جهاني بخواهم که اقدامات فوري براي توقف اعدامهاي ادامه دار زندانيان سياسي در ايران اتخاذ کنند.

من دو نکته دارم که مايلم امروز با شما در ميان بگذارم. اول اينکه اين اعدامها در ايران فقط نوعي مجازات مرگ بطور عام نيستند. بنابراين نبايد در چارچوب عام مجازات مرگ آنها را محکوم کرد.

زيرا اين اعدامها که اين روزها در ايران انجام ميشوند داراي ماهيت سياسي هستند. رژيم زندانيان سياسي را به قتل ميرساند. آنها مخالفان سياسي را کشتار ميکنند. و اين عمل از طرف ديکتاتوري آخوندي است که افراد را اعدام ميکند تا در قدرت باقي بماند. بنابراين موضوع مجازات مرگ مجرمان عادي نيست که در برخي کشورهاي جهان همچنان ادامه دارد. نه اصلا اينطور نيست. مسئله مشخصاً عبارتست از ارعاب. يعني مرعوب کردن مردم ايران از جانب رژيمي که ميخواهد با اين اعمال وحشيانه بقاء خود را تضمين کند.

اين چيزي است که رهبران اروپايي بايد آن را دريابند.

و اگر آنها اين را درک نکنند واقعا ماهيت واقعي موضوع را درنيافته اند که امروز در جريان است.

مخالفان به دار آويخته ميشوند. آنها اعدام ميشوند. زندگي آنها از بين ميرود. بنابراين اگر لوکاشنکو را محکوم ميکنيم چون مردم خود را با استفاده از نيروهاي پليسي سرکوب ميکند و مردم را کتک ميزند، پس دلايل بسيار بيشتري وجود دارد که ما تحولات ايران و تروريسم حکومتي را بايد محکوم کنيم. اين استبداد است که مردم را مرعوب ميکند تا در قدرت بماند. اين نکته اول.

نکته دوم من در رابطه با اعدام نويد افکاري است. اين اعدام توسط اتحاديه اروپا بعنوان يک اعدام سياسي عامدانه محکوم نشده است. بلکه درچارچوب يک مجازات مرگ عام تقبيح شده و چنين محکوميتي بسيار ضعيف است. و رژيم ايران را جري تر نموده تا به چنين اعدام هايي ادامه دهد. بنابراين رهبران اروپايي بايد بفهمند که با سکوت يا بي عملي، جامعه بين المللي و بخصوص اتحاديه اروپا ( البته سخت است که اين را به زبان آورم) همدست چنين جناياتي خواهند بود زيرا محکوميت بايد خيلي روشن و واضح و قوي و بلند باشد. و اگر نه، رژيم هيچ توجهي به محکوميت هاي ضعيف نميکند.

سخنرانان قبل از من به کشتار ۳۰ هزار زنداني سياسي در سال ۶۷ اشاره کردند. يعني جنايت عليه بشريت. خب، شما عواقب خاموش ماندن در قبال چنين فجايعي را مشاهده ميکنيد. بسياري از عاملان اين جنايت عليه بشريت در سال ۶۷ همچنان زنده هستند و مناصب بالایی در رژ‌یم دارند، مانند رئيس قوه قضاييه يا وزير دادگستري رژيم. اين افراد اعضاي سابق کميسيون هاي مرگ هستند که ۳۰هزار انسان را در سال ۶۷، کشتار کردند و به قتل رساندند. و حالا در معافيت مطلق از مجازات بسر ميبرند.

آنها هرگز بخاطر چنين جنايتي حسابرسی نشده اند. بنابراين وقت آن است که يک تحقيقات بين المللي در رابطه با همه اين جنايات صورت گيرد. حداقل کاري که بايد انجام شود اين است که بايد اين پرونده به مجمع عمومي سازمان ملل متحد ارجاع داده شود و تحقيقات مستقل بين المللي بايد به جريان افتد. و حرف آخرم که امروز ميخواهم بزنم اين است که وقت اقدامات قوي، محسوس و موثر فرا رسيده است. منظورم از اين حرف چيست؟ وقت آن رسيده که ۲۷ دولت عضو اتحاديه اروپا سفارت هاي رژيم در اين ۲۷پايتخت را ببندند. زيرا اينها دفاتر ديپلماتيک نيستند. بلکه مراکز تروريسم و جاسوسي هستند. و همه ما اين را ميدانيم. و در دوراني که اين اعدام ها در ايران بوقوع مي پيوندند وقت آن رسيده که يک پيام قوي به رژيم ارسال شود که بايد ارتکاب چنين جنايات وحشتناکي را متوقف کند.

و حداقل، حداقل و تاکيد ميکنم حداقل کاري که دولت هاي اروپايي بايد انجام دهند اين است که سفراي رژيم را به پايتخت هاي خود و همچنين سرويس ديپلماتيک اتحاديه اروپا در بروکسل احضار کرده و نه تنها چنين اعدامهايي را به قوي ترين شکل محکوم کنند بلکه به سفراي رژيم هشدار دهند که چنانچه اين اعدام ها ادامه پيدا کند عواقب جدي در زمينه تحريم ها، تحريم هاي ديپلماتيک، مالي، اقتصادي و سياسي عليه رژيم در پي خواهد داشت.

اين حداقل کاري است که دولت هاي اروپايي بايد انجام دهند زيرا ما بايد اين حرف سياستمدار محافظه کار و معروف انگليس «ادموند برک» را به ياد داشته باشيم که ميگفت: افراد شرور زماني پيروز ميشوند که مردمان نيک دست به کار نشوند. و اين چيزي است که «اورسلا فن در لاين» (رئيس کميسيون اروپا)، «ديويد ساسولي» (رئيس پارلمان اروپا)، «چارلز ميشل» (رئيس شوراي اروپا)، و جوزپ بورِل (مسئول سياست خارجي اتحاديه اروپا) نبايد فراموش کنند. زيرا آنچنان که قبلا گفتم اگر فراموش کنند آنها در جنايات ديکتاتوري حاکم بر ايران همدست خواهند بود.

از شما متشکرم.

 

طاهر بومدرا رئيس پیشین حقوق بشر یونامی و نماینده دبیر کل برای اشرف

همانطور که شما و سخنرانان قبلي شرح داديد، شرايط بسيار خطير است. بخاطر همين شرايط بسيار وخيم و بيسابقه بود که روز دوشنبه چهاردهم سپتامبر پنج تن از گزارشگران حقوق بشر سازمان ملل متحد گردهم آمدند. دريك نمونه بسياراستثنايي به هم پيوستند

آنها جمعا طي بيانيه اي اعدام نويد افکاري، قهرمان کشتي، را محکوم کردند. آنها طي يک بيانيه اي با عبارات قوي اين اعدام را محکوم کردند

ما کارنامه رفتار مقامات قضايي رژيم ايران را داریم. بعد از برگزاري دادگاههاي نمايشي در سال 1367، آنها بيش از 30 هزار نفر را اعدام کردند. همچنین شکنجه و ساير رفتارهاي غيرانسانی و تحقيرآميز زندانيان سياسي، زنان، مردان و حتي کودکان مورد شکنجه قرار گرفته اند. زمان آن فرارسيده است که اين وضعيت تغيير کند. نظام قضايي فعلي ايران بايد ملغي شود چنانچه ايران بخواهد به ارزشهای سازمان ملل پایبند باشد

شماري از زندانيان سياسي در حال حاضر در معرض اعدام قرار دارند. خطر اعدام متوجه آنهاست. و اگر اقدام جدي صورت نگيرد جان بسياري از بين خواهد رفت. اين مسئوليت جامعه بين المللي است که موضعگيري کند و بگويد ديگر کافي است و رژيم ايران بايد اعدام افراد بخاطر عقايد سياسي شان و حق آنها براي تظاهرات صلح آميز را پايان دهد. وقت آن رسيده که سازمان ملل دست به کار شود. اما همانطور که ميدانيد سازمان ملل هميشه صداي دولتهای عضوش است.

و به همين خاطر من ميخواهم بگويم که دولت هاي اتحاديه اروپا و انگليس بايد دکترين خود در رابطه با حقوق بشر را عملي کنند، که طبق آن هرگونه شرکت تجاري و هرگونه قرارداد همکاري بطور قانوني مشمول مواد حقوق بشر ميشوند که توسط اتحاديه اروپا و انگليس برسميت شناخته شده اند. هيچ رابطه اي و هيچ مبادله اقتصادي نبايد با رژيم وحشي صورت گيرد که از تمام ابزار براي سرکوب مردم استفاده ميکند. من ميخواهم به ساير سخنرانان ملحق شوم که گفتند بايد فورا براي نجات جان اين افراد اقدام شود.

اين برعهده دولت ها و مخصوصا دولت هاي عضو اتحاديه اروپا و دولت انگليس است که اقدامي قاطع عليه نقض حقوق بشر اتخاذ نموده و از قرباني کردن حقوق بشر يا بستن چشم هايشان به ازاي منافع اقتصادي صرفنظر کنند.

واقعا وقت آن رسيده است که سازمان ملل ديگر صرفا توصيه نکند. بلکه اين موضوع بايد به شوراي امنيت محول شود تا اقدامي قاطعانه اتخاذ گردد. از شما متشکرم.

 

‌کیمو ساسی وزیر پیشین تجارت فنلاند

واقعاً بسیار سپاسگزارم و سلام و درود از فنلاند!

لازم است بگویم من به مدت طولانی به عنوان رئیس کمیته حقوق بشر پارلمان فنلاند و همچنین رئیس کمیته فرعی حقوق بشر فعالیت کرده ام.

اما همانطور که ذکر شد نوید افکاری قهرمان کشتی به جرم شرکت در اعتراضات علیه رژیم اعدام شد و این امر با وجود درخواست و فشار جامعه جهانی صورت گرفت

همانطور که گفته شد ، در حال حاضر دهها زندانی سیاسی در ایران در انتظار اعدام هستند

وضعیت حقوق بشر در هیچ کشوری بدتر از ایران نیست.

چرا این اتفاق می افتد ، من فکر می کنم که سیاست تجاوزکارانه رژیم ایران و بهره برداری از تروریسم، جبهه متحد تری را علیه رژیم ایران در صحنه بین المللی و همچنین علیه رهبران این رژیم تشکیل می دهد.

فساد در ایران بسیار گسترده است و منجر به سقوط اقتصاد شده است. مردم در این زمان برای زنده ماندن دچار مشکل هستند ، به ویژه در زمان بحران ویروس کرونا با اشتباهاتی که صورت گرفته و اقتصاد موفق نبوده است

سران رژیم ایران که من آنها را دیکتاتورمی نامم ، در حال حاضر ناامید هستند که اگر رژیم تغییر کند از سرنوشت خود می ترسند و در این شرایط برای دفاع از منافع خود به اقدامات وحشیانه بیشتری در داخل دست می زنند. اکنون من از جامعه بین المللی می خواهم که نه تنها تخلفاتی را که در ایران رخ داده است محکوم کند بلکه باید اقدامات عملی انجام شود. این بدان معناست که ما به اقدامات جمعی کشورهای جامعه بین المللی و کشورها به صورت تکی علیه رژیم ایران نیاز داریم.

چه کاری می تواند انجام شود؟

کاری که می توان انجام داد این است که وقتی متوجه شدیم خارج از مرزهای ایران افراد رژیم ایران مرتکب جرم شده اند ، باید آنها را در خارج از ایران محاکمه و به خاطر اقداماتشان مجازات کنند.

همانطور که گفته شد ، سازمان ملل اقدامات رژیم ایران را محکوم کرده است اما فکر می کنم این محکومیت اصلا کافی نیست. مهم است که سازمان ملل متحد در مورد آنچه در ایران اتفاق افتاده است تحقیق کند، به زندانها برود، و به موارد اعدام ها نگاه کند. من فکر می کنم پرونده رژیم ایران باید به شورای امنیت وارد شود و شورای امنیت باید طبق اهداف سازمان ملل عمل کند و از حقوق بشر در ایران دفاع کند تحریم ها نیز موثر خواهند بود.

وقت آن است که اتحادیه اروپا درک کند که آنها دیگر نمی توانند روی توافق هسته ای حساب کنند ، اما آنها باید حقوق بشر را ترجیح دهند و حقوق بشر را در درجه اول قرار دهند

من فکر می کنم اتحادیه اروپا باید یک جامعه حقوق بشری باشد ، اما در رابطه با ایران امروزه این چنین نیست.

آنچه اتحادیه اروپا باید انجام دهد این است که حقایق را بررسی و رژیم ایران را تحریم کند و از این طریق ، سعی کند روی سیاست های موجود در ایران تأثیر بگذارد.

من از انگلستان درخواست می کنم که بسیار فعال باشد و در مبارزه جامعه جهانی علیه جنایات رژیم ایران نقش اصلی را بازی کند. این بدان معناست که ما به اقدامات تنبیهی علیه دیکتاتوری احتیاج داریم و البته تحریم تسلیحاتی باید ادامه داشته باشد

من فکر می کنم هر اعدامی از زندانیان و مخالفان سیاسی که در ایران اتفاق می افتد ، باید به مجازاتی علیه کسانی که مرتکب این جنایت شده اند و البته علیه سران رژیم ایران منجر شود تا بدانند

هر کاری عواقب دارد. مطمئناً ما حداکثر فشار بین المللی را در ایران داریم و این بدان معنی است که باید همکاری خوبی بین جامعه بین المللی و اپوزیسیون در ایران وجود داشته باشد تا پیشرفت طولانی مدت واقعی در ایران داشته باشیم. همانطور که می دانیم تنها راه حل پایدار برای ایران تغییر رژیم است.

با رژیمی که امروز ایران دارد ، امیدی نیست. و واقعیت این است که آنچه ایران به آن احتیاج دارد دموکراسی ، احترام به حقوق بشر ، قانون مداریي است که می توانیم به آن اعتماد کنیم و یک اقتصاد بازار کارا ، که بخش عمده ای از برنامه ده ماده ای خانم رجوی هستند ، و این راهی است که ایران باید داشته باشد.

من فکر می کنم ایران یک کشور مرفه است ، نفت و ثروت زیادی در ایران وجود دارد اما ایران به دولتی نیاز دارد که برای مردم کار کند و نه علیه مردم و این تنها راه حل پایدار برای کشور است و این چیزی است که ما مجبور به کار برای انجام آن هستیم.

خیلی ممنونم.

 

 

مسعود رجوی - پیام شماره۱۱ - آماده باش دوران سرنگونی - ۱۲ آبان ۱۳۹۷

massoud rajavi10 1396 8e878

ضد فتوا

فعالیت انجمن‌های پوششی وزارت اطلاعات در آلمان