12062021دوشنبه
بروزرسانیچهارشنبه, 13 جون 2018 11:27
پنج شنبه, 29 مهر 1400 ساعت 17:13

بدرک واصل شدن داوود رحمانی همدست جنایتکار لاجوردی و سردژخیم شکنجه گاه قزلحصار در دهه ۶۰ مطلب ویژه

نوشته شده توسط
داوود رحمانی جنایتکار همدست لاجوردی جلاد اوین  و سردژخیم شکنجه گاه قزلحصار در دهه ۶۰ ، که سازنده محفظه‌های قبر برای شکنجه زندانیان سیاسی به ویژه زنان بود، در ۷۶ سالگی در اثر بیماری به درک واصل شد. سردژخیم داوود رحمانی در هزاران اعدام و شکنجه در مورد مجاهدین دست داشت

 

داوود رحمانی؛ اتاق تشریح روان‌شناختیِ جنایت

داوود رحمانی جنایتکارداوود رحمانی که زندانیان سیاسی دههٔ ۶۰ او را به‌نام «حاج داوود» می‌شناسند، روز ۲۸مهر ۱۴۰۰مرد.

حاج داوود شانه به‌شانهٔ لاجوردی، یکی از داس‌ها و تبر‌های خمینی برای قلع و قمع کردن اخلاق و منش انسانی و درو کردن جان انسانهای پیشتاز آرمان آزادی بود.

حاج داوود را دم در ورودی بندهای زندان قزل‌حصار تصور کنید که در حلقهٔ چند پاسدار می‌ایستاد و رو به صدها زندانی داخل بند با نازل‌ترین لحن لمپنی ناب، داد می‌زد و قاطی دادهایش فحش‌های چارواداری و ناموسی به زندانیان سیاسی می‌داد. او داشت کمبود شخصیت، حقارت اخلاقی و پلشتی فرهنگی‌اش را در مقابل باسوادی، پرنسیپ و منش والای زندانیان مجاهد و مبارز عقده‌گشایی می‌کرد.

حاج داوود سمبل برجستهٔ زن‌ستیزی ــ کانون تفکر حاکمیت ولایت فقیه ــ با شاخص درنده‌خویی استثماری بود. این درنده‌خویی در شکنجه و آزار زنان زندانی به حیوانی‌ترین شکل عقده‌گشاینه‌اش بروز می‌کرد. زنانی که کتاب خاطرات زندان نوشته‌اند، با رعایت اصول اخلاقی و فرهنگ اجتماعی، هیولایی زن‌ستیز و گرازی وحشی را توصیف نموده‌اند که شاهدمثالش را حتی در مناسبات غریزیِ حیوانات نمی‌توان یافت.

حاج داوود شاخه‌یی از دسته‌های لمپن و چماقدار نگه‌دار نظام اسلامی آخوندها در داخل زندان بود. لمپن‌ها و چماقدارهایی که در سال‌های ۵۸ و ۵۹ با زعامت خمینی و بهشتی به جان گروه‌های سیاسی و زنان می‌افتادند و از سال۶۰ به بعد به زندانها برای بازجویی و شکنجه‌گری اعزام شدند.

حاج داوود برآمده از فرو خورده‌ترین عقده‌های روانی، اخلاقی و جنسیتی با نازل‌ترین فرهنگ در لایه‌های لمپنیسم، سمبل اجتماعیِ ایدئولوژی خمینی و عصارهٔ فرهنگ برآمده از آن بود.

حاج داوود با ظاهر سر تا پایش و با کلماتی که مغزش را پرده‌برداری می‌کردند، یک اتاق تشریح کامل برای کالبدشکافیِ روان‌شناختیِ جنایت بود.

حاج داوود سال‌ها سال در برابر پایداری انسانی و پرنسیپ‌های مبارزاتیِ مجاهدین و مبارزین، عقده‌گشایی و فرافکنی می‌کرد؛ هزاران زن و مرد مجاهد و مبارز والاتبار شکنجه، تیرباران و قتل‌عام شدند، ولی حاج داوود هرگز به مرادش و رضایت نفس نمی‌رسید و نرسید.

حاج داوود یک تاریخچه از بربریت بو نبرده از مراحل نخستین تمدن بشری، یک آیشمن دون‌پایه در معاونت لاجوردی و گیلانی و داس صیقل خوردهٔ برآمده از قسم‌خوردن به اصل ولایت فقیه بود.

دژخیم داوود رحمانی با آنچه که از ماهیت وی برآمد و نمود کرد، برگی قابل توجه از کارنامهٔ تربیت و پرورش نظام اسلامی خمینی و آخوندهای حکومتی بود. این برگ از کارنامهٔ رژیم ملایان باید با حضور خانواده‌ها و کیفرخواست هزاران زندانی سیاسیِ دههٔ ۶۰، محاکمه و بسا بیش از این معرفی می‌شد.

به‌جاست زندانیان سیاسی برای آگاهیِ هر چه بیشتر نسل‌های دهه‌های ۶۰ تاکنون، گزاره‌های خاص پرونده حاج داوود در کتاب‌هایشان را در سندی یک‌پارچه و مرجع گردآورند و در معرض مطالعهٔ عمومی قرار دهند.

نقل از سایت سازمان مجاهدین خلق ایران

 

    ضد فتوا

    فعالیت انجمن‌های پوششی وزارت اطلاعات در آلمان