08182022پنج شنبه
بروزرسانیچهارشنبه, 13 جون 2018 11:27
سه شنبه, 06 ارديبهشت 1401 ساعت 09:41

نگرشی تحلیلی به انتخابات فرانسه و پیروزی قدرتمند ماکرون

نوشته شده توسط
سرمقاله هاي فيگارو، لوموند، پاريزين و سايت راديو فرانسه

 

لوگوي روزنامه فيگارو
سرمقاله فیگارو-۲۵ آوریل ۲۰۲۲ الکسی برزه، سردبیر کل فیگارو -
"حال دوران عمل فرا می رسد
«امانوئل ماکرون در 44 سالگی پیروزمندانه وارد باشگاه بسیار بسته رؤسای جمهوری می شود که در جمهوری پنجم برای یک دوره دوم تجدید انتخاب شده اند و تنها رئیس جمهوری است که خارج از دوران همزیستی سیاسی (بین رئیس جمهور و نخست وزیر از دو خانواده سیاسی متفاوت) برای بار دوم انتخاب می شود، آن هم پس از پنج سال "نفرین زده" با قضایائی از "جلیقه زردها" گرفته تا الکساندر بن علا، و از آتش سوزی کلیسای جامع نتردام تا قتل ساموئل پتی، آموزگار شهید، و از اپیدمی کووید تا جنگ اوکراین... که جای تبریک و درود دارد. به واقع عملکرد کمی نبوده و تجدید انتخاب او به شاهکار شبیه است : شکست بی چون و چرای مارین لوپن، تکه پاره شدن چپها، سردرگمی راستها... ژان-لوک ملانشون خشم و غیظ خود را یک بار دیگر بالا می آورد و اریک زمور از سرخوردگی و یأس خود حرف می زند. دشوار بتوان تصور کرد نتواند یک پیروزی دیگر، این بار در انتخابات پارلمانی، بدست آورد، زیرا تمام برگها را یکجا در آستین دارد. حزب او همه چیز خود را مدیون اوست. دوستانش تنها به اتکا حضور او موجودیت دارند. آزاد است هر که را مایل است به نخست وزیری منصوب کند، هر که را به نظرش مناسب برسد وارد دولت کند. او اکنون نوعی حاکم بلامنازع شده و هیچگاه تا این اندازه نیرومند نبوده است...
اما همین جا بگوئیم که تمام اینها ظاهر قضیه است که همه خوب می دانند ربط نزدیکی به واقعیت زندگی و صحنه سیاسی فرانسه ندارد. زیرا واقعیت اینست که این مجسمه مرمرین بر پاهای خشت و گلی ایستاده است. امانوئل ماکرون خود بهتر از هر کس بر این امر آگاهی دارد و به همین دلیل از همان دیشب جشن پیروزی خود را فروتنانه آغاز کرد. با آنکه پیروز بی چون و چرای دور دوم است، هیچگاه ریاست جمهوری او تا این حد آسیب پذیر نبوده است. او نه تنها فرصت نفس کشیدن نخواهد داشت، فرصتی که معمولا تا چندماه به رئیس جمهوران تازه انتخاب داده می شود، بلکه انواع مشکلات و دردسرها از همین فردا بر سر او باریدن خواهد گرفت.
باز همین جا بگوئیم که بر خلاف گفته های این سو و آن سوی برخی که تنها از سرسوء نیت می تواند باشد، مشروعیت انتخاب او بهیچوجه زیر سؤال نیست. از مردم دعوت شد نظر خود را بدهند، آنها هم رأی خود را دادند، همین و بس. اما می توان همزمان مشروع و آسیب پذیر بود. تجدید انتخاب امانوئل ماکرون که بیشتر به دلیل رد رقیب اصلی اوست تا پذیرفتن بی قید و شرط برنامه ریاست جمهوری او، حاصل شور و اشتیاق و اراده مردمی نیست. او نمی تواند مدعی شود که اکثریتی از مردم با شخص او یا برنامه او یا با مکتب فکری او بیعت کرده اند. برعکس، او که همواره خواسته برای همه جذاب باشد، پسند همگان باشد و او را دوست بدارند، در بخش های بزرگی از جمعیت چنان خصومت و گاه نفرتی بر می انگیزد که شدت و دامنه آن انسان را متحیرمی کند.
واقعیت دیگر اینکه پایگاه سیاسی او بسیار محدود شده است. حمایت های بی شمار هفته های اخیر از سارکوزی گرفته تا هولاند یا بیعت حسابگرانه انواع و اقسام شخصیت های ریزش کرده از خانواده های مختلف سیاسی که البته بی طمع هم نیست، نباید درکسی توهمی ایجاد کند. "نیروی بزرگ میانه"(« la grande force centrale ») که او به عنوان حامی اصلی خود عنوان کرده، به احتمال بسیار در انتخابات پارلمانی پیروز خواهد شد، اما چه کسی می تواند واقعیت ریشه داشتن این نیرو در انبوه قشرهای مردمی را تضمین کند؟
در اعماق کشور و اقصی مناطق آن شمار فرانسویانی که از امانوئل ماکرون به خاطر شخص او و عملکردش حمایت کنند از سال 2017 نه تنها افزایش نیافته که کاسته شده است : این شهروندان بین یک چهارم تا یک سوم رأی دهندگان را تشکیل می دهند که بهیچوجه نمی توان نادیده گرفت. با این حال چارچوب نهادهای جمهوری پنجم به گونه ای است که امکان پیروزی در انتخابات بدون حمایت این جمع را می دهد، بخصوص وقتی دو سوم باقی مانده جمعیت حسب طبیعت و ماهیت خود قادر به یافتن زمینه ای برای تفاهم در برابر صندوق های رأی نیستند. اما همان طور که در قضیه "جلیقه زردها" دیدیم وقتی خصومت بالا بگیرد و به خیابانها سر ریز شود، باید روز به روز در برابر تهاجمات در هم آمیخته انواع ناراضیان از افق های مختلف مقاومت کرد.
در واقع همین آرایش جدید صحنه و شکاف اجتماعی است که شکست زمامداری پنج ساله قبلی را رقم زده و تهدیدات بزرگ آینده را ترسیم می کند. امانوئل ماکرون در سال 2017 وعده داده بود "تمام تلاش خود" را به کار گیرد تا "دیگر در این کشور کسی دلیلی برای رأی دادن به جریانات افراطی نداشته باشد".
لیکن امروز از هر ده فرانسوی شش نفرشان به احزابی رأی می دهند که حسب سلیقه شخص می توان افراطی، پوپولیست، ضد سیستم یا معترض توصیف کرد، اما وجه مشترک همه آنان خشم اجتماعی فزاینده ای است که ممکن است برای یافتن بیان و نمود بیرونی مترصد یافتن راه هائی نه چندان مسالمت آمیز باشد. "رهرو جمهوری") که می خواست شکاف "کهنه شده" بین راست و چپ را حذف کند، به قدری خوب در این کار موفق شده که امروز بین شخص او و افراطیون دیگرتقریبا احدی باقی نمانده است! نتیجه : بلوک میانه ای که او مدعی تکیه بر آن است امروز متأسفانه به یک دژ محاصره شده از سوی دشمن بیشتر شباهت دارد. "فرانسه ماکرون" متشکل از شهروندانی مرفه، شهرنشین، تحصیلکرده و مسن تر از پنج سال پیش (جنبش "جلیقه زردها"، اپیدمی کووید و جنگ اوکراین جوان ترها را از این بلوک جدا کرده) تصویری است از کشوری بیش از هر زمان دیگر مبتلا به شقه و شکاف : بین غنی و فقیر، بین "جوانان مبتکر و مبدع" [که به سرعت بالا می روند] و دیگر جوانان [که درجا می زنند؟]، بین دیپلم دارها و کسانی که دیپلم ندارند، بین اهالی کلان شهرهای بزرگ و اهالی بقیه نقاط کشور... (le Marcheur de la République پیروزی ماکرون به نوعی پیروزی سیاست زمین سوخته نیز می ماند : خانواده های سیاسی راست، چپ، نهادهای میانی و سندیکاها به رغم تمام معایب و کمبودهایشان این حسن را داشتند که حامل مطالبات خاص هر گروه در یک چشم انداز جمعی بودند و برای اختلافات سیاسی شیوه های حل و فصل دمکراتیک عرضه می کردند. اما حال که دیگر در صحنه محلی از اعراب ندارند فرانسه تکه پاره شده به سمت واقعیت خشن و "پساسیاسی"(« postpolitique ») نوع جدیدی از مبارزه طبقاتی، رویاروئی بین نسلها، ریشه جوئی و هویت محوری و نظایر آن پیش می رود که بنا به ماهیت از هر گونه مصالحه و سازش گریزان است. بحران "جلیقه زردها" نشان داد که این بخش از فرانسه تا چه اندازه سرخورده، نافرمان، خشمگین، آتشفشان مانند و منتظر جرقه هائی است برای انواع شورشها و جنبش های اعتراضی. ما به ماکرون که بار حکومت کردن به مدت پنج سال دیگر بر دوشش قرار می گیرد، تنها می توانیم یک "بخت یارت باد" (bonne chance) بگوئیم!
چرا که ضرورت انجام اصلاحات عمیق و ساختاری در کشورمان هیچگاه به این اندازه شدید نبوده است! از وضعیت فاجعه بار مالیه عمومی و بدهی کشور تا فرسودگی بخش صنعت، تا عواقب متعدد مهاجرت خارج از کنترل و ورشکستگی نظام آموزشی ما و از وضعیت دردناک بیمارستانها و نظام درمانی تا کم و کاستی های فزاینده قضائیه، فهرست مسائل و مشکلاتی که با آن دست به گریبانیم طولانی و بر همه ما شناخته شده است. امانوئل ماکرون و مارین لوپن در این کارزار عجیب بین دو دور انتخابات برای خنثی کردن بوق و کرنای برنامه پر هزینه اجتماعی ژان-لوک ملانشون از طرح مسائل و پرسش هائی که رأی دهندگان را به خشم آورد بدقت پرهیز کردند. اما واقعیت سرسخت اقتصادی که عواقب بحران اوکراین بی تردید در آینده تشدید خواهد کرد، دیری نخواهد پائید که در برابر رئیس جمهور تازه تجدید انتخاب شده قرارخواهد گرفت. حال که "خطر لوپن" پشت سر گذارده شده، شرکای اروپائی "مقتصد" ما (بخصوص آلمانی ها که به حق از بازگشت تورم نگرانند) مدت زیادی دست و دل بازی های مالی و بودجه ای ما را تحمل نخواهند کرد. مراقب باشیم که نرخ بهره پول بالا می رود! دوران پول رایگان به سر آمده و دیگر نمی توان به هر مناسبتی مانند دوران کووید یا افزایش بهای برق و گاز، یا برای راضی نگاه داشتن بخشی از جناح چپ یا اکولوژیست از خزانه عمومی ولخرجی کرد...
لحظه حقیقت فرا رسیده است. چنانچه رئیس جمهور تجدید انتخاب شده (که دیگر چیزی ندارد از دست بدهد زیرا نمی تواند برای یک دوره سوم کاندیدا شود) راه انجام اصلاحات (نظام بازنشستگی، کاهش مالیاتها، احیاء صنایع، مهاجرت، کاستن از هزینه های عمومی، امنیت...) همراه با شهامت سیاسی را انتخاب کند می تواند روی حمایت تمام کسانی حساب کند که شمارشان در جامعه بیش از آنست که تصور می شود و سرنوشت کشور برایشان مهم تر است تا دعوای بین دکان داران و منافع خاص این یا آن صنف. فیگارو فردا هم مثل دیروز در زمره این حامیان خواهد بود. اما اگر برعکس، او پشت بی عملی و ابهام سنگر بگیرد، می توان نگران بود که این زمامداری دوم آغاز شده در چنبره نگرانیهای دموکراتیک نیز مانند دوره های دوم زمامداری سه رئیس جمهور پیشین جمهوری پنجم (دوگل 1965، میتران 1988 و شیراک 2002) که در هرج و مرج و آشوب و درهم ریختگی به پایان رسید به پایان مشابهی برسد...»
https://www.lefigaro.fr/vox/politique/l-editorial-du-figaro-et-maintenant-il-faut-agir-20220424

لوگوي روزنامه لوموند

سرمقاله لوموند- ۲۵ آوریل ۲۰۲۲ - ژروم فنولیو، مدیرمسئول لوموند
"یک تجدید انتخاب در لبه پرتگاه"
«امانوئل ماکرون یکشنبه شب 24 آوریل پس از اعلام پیروزی مجدد وی در برابر مارین لوپن با گفتن این عبارت که "پنج سال بهتر" و نه "پنج سال دیگر"، شخصا هدف خود که می تواند او را از سه سلف تجدید انتخاب شده خود در جمهوری پنجم متمایز کند را تعیین کرد. برای شارل دوگل و بعد فرانسوا میتران و ژاک شیراک – دو نفر اخیر پس از پنج سال همزیستی سیاسی با یک نخست وزیر از اپوزیسیون – دوره دوم زمامداریشان شکل یک دوران یأس آور طولانی را به خود گرفته بود. گوئی تداوم در اعمال قدرت سرانجام هر گونه شور و شوق و حرارت دوران آغازین را خفه کرده بود. در واقع، امانوئل ماکرون که در 44 سالگی هنوز یکی از جوان ترین رؤسای جمهور به شمار می رود، چاره دیگری جز گریز از یکنواختی کسالت آور انفعال در پنج سالی که در الیزه باقی خواهد ماند، ندارد. او اکنون تمام مشروعیت لازم برای حکومت را دارا است، بدون آنکه از لبه پرتگاه دور شده باشد.
در پایان این دوره انتخابات ریاست جمهوری تنها دو رقم کافی است تا ورطه ای که میتواند زندگی دموکراتیک ما را در خود فرو ببلعد نشان دهد. مارین لوپن با کسب نزدیک به 13،3 میلیون رأی – دو میلیون و هفتصد هزار بیش از آراء سال 2017- بهترین نتیجه برای یک تشکل راست افراطی در تمام ادوار تاریخ سیاسی فرانسه را بدست آورده است. کسانی که تصمیم گرفتند با شرکت نکردن در رأی گیری یا دادن رأی سفید یا باطل هیچیک را انتخاب نکنند نیز سنگینی بی سابقه ای بر این انتخابات تحمیل کردند : 16،7 میلیون نفر که یک رکورد جدید به شمار می رود. همین دو رقم درشت پیروزی امانوئل ماکرون – که خود ظرف پنج سال تقریبا دو میلیون رأی از دست داده – را مستقیما به یک شکست پیوند می دهد : او آن گونه که وعده داده بود نتوانسته جریانات افراطی را منزوی و جان تازه ای در کالبد حیات دموکراتیک ما بدمد.
تجدید انتخاب ماکرون همچنان او را زیر فشار مجموعه ای از شرایط بحرانی نگاه می دارد : تجاوز روسیه به اوکراین، فاجعه زیست محیطی، پاندمی کووید و بر هم خوردن تنظیمات و نظامات اقتصادی و اجتماعی متعارف...
برای کاستن از تأثیرات این دگرگونی ها در فرانسه و بخصوص جلب بخشی از آراء داده شده به ژان-لوک ملانشون، آقای ماکرون در کارزار بین دو دور خود تصمیم گرفت برنامه اولیه خود که به طور خاص و مشخص راست گرایانه بود را تا حدی به چپ بچرخاند. لذا "پنج سال بهتر" از همین ابتدای دوره نوین زمامداری پنج ساله به معنای شکل دادن ملموس به این سنتز خواهد بود تا ترقی خواهان یک بار دیگر از او مأیوس و سرخورده نشوند.
او در خصوص گرم شدن جو کره زمین جملاتی با محتوای قوی و کیفی بر زبان آورد که قطعا در انتقال بخشی از آراء نسل جوان به رئیس جمهور بی تأثیر نبوده است. او یکشنبه شب باردیگر به طور خاص بر این وعده و قول خود تأکید کرد. از رئیس جمهوری که اغلب طی دوره اول زمامداری خود نشان داده که توان بیشتری برای عبور از بحران ها دارد تا پیش بینی و پیشگیری از آنها، زمان آن فرا رسیده که درک کند این فاجعه زیست محیطی نه تنها آینده بلکه حال ما را نیز تهدید می کند.
در برابر برنامه آمیخته به بیگانه هراسی مارین لوپن نیز امانوئل ماکرون تصمیم گرفته با رد قاطع این گونه مضامین که از نشانه های بارز اوایل زمامداری وی بود، تجدید پیوند کند. باید امیدوار بود که در این دوره دوم نیز همان ذهنیت و روحیه ادامه یابد و رئیس جمهور با درس گرفتن از ضربات سنگینی که راست کلاسیک با نزدیک شدن به مضامین مورد دفاع راست افراطی متحمل شده و ضمنا قدری از روح و ارزش ها همراه با اکثر رأی دهندگان خود را از دست داده، برخی از حرکات و اظهارات ایام اخیر [در ارتباط با مهاجران] را تکرار نکند.
در عین حال ترکیب رأی دهندگان کاندیدای شکست خورده نیز به گونه ای است که امکان یافتن راه هائی برای تجدید پیوند با شهروندانی که صرفا خواسته اند رأی اعتراضی بدهند، را فراهم می کند. در حالیکه آراء داده شده به ماکرون دو سوی هرم سنی، بخشی از جوانان و تقریبا تمامی بازنشستگان، را متصل می کند، آراء خانم لوپن حول قشرهای میانی یعنی بخش بزرگی از جمعیت فعال کشور متمرکز است. همین کافی است که دامنه نارضایتی و سرخوردگی جهان کار و اشتغال را فراتر از مسأله قدرت خرید و گرانی دریابیم. تلاش برای بهبود کیفیت کار همزمان با افزایش کمیت می تواند باعث عقب نشستن نارضایتی هائی شود که تا حد زیادی در جریان قیام "جلیقه زردها" مجال بیان پیدا کرد. بحران مصرف زدگی بر اساس داشتن خودروی شخصی و نزدیکی به مجتمع های خرید(centres commerciaux)، آگاهی بر زیاده روی ها و خطرات جهانی گرائی (mondialisation) افراطی می تواند با اهداف زیست محیطی همگرایی پیدا کند، زیرا این اهداف را نمی توان بدون نوعی اراده، هوشیاری و آگاهی جمعی به اجرا در آورد، مشروط بر آنکه هزینه ها و فداکاری ها به طور مساوی تقسیم گردد.
تحقق تمام این تحولات و نوآوریها بدون نوسازی عمیق ساختارها و کارکردهای دموکراتیک ما امکان پذیرنیست. اما رئیس جمهور تجدید انتخاب شده با آنکه در روزهای قبل بسیاری از طرحها و ایده ها در این راستا را بیان کرده بود، یکشنبه شب راجع به این نکته ساکت بود. "ابداع جمعی شیوه های مدیریت مجریه بر پایه های نوین" باید از شیوه کشور داری بسیار متمرکز در فرانسه پیرامون شخص رئیس جمهور شروع شود و به تجدید حیات و تقویت نقش پارلمان که طی پنج سال گذشته بشدت لطمه دیده، بیانجامد...
برای باور پذیر کردن "عصر نوین" اعلام شده از سوی آقای ماکرون ضروری است هر چه سریع تر چند و چون و خطوط اصلی آن اعلام و تشریح شود. دور شدن از لبه پرتگاه مستلزم مشخص ساختن سریع مسیر تازه ای است که مجریه در پیش خواهد گرفت.» ژروم فنولیو
https://www.lemonde.fr/idees/article/2022/04/25/presidentielle-2022-une-reelection-au-bord-de-l-abime_6123582_3232.html

لوگوي روزناه پاريزين

پاریزین - ۲۵آوریل ۲۰۲۲ «انتخاب مجدد، اما زیر فشار»
عنوان مشروح مجموعه گزارشهایی در ص. ۲پاریزین در مورد پیروزی مجدد ماکرون و پیامدهایش از جمله فشارهای اقتصادی و اجتماعی و همچنین دو رقیب شکست خورده اما قوی او در آینده بخصوص انتخابات مجلس. امانوئل ماکرون در مرحله دوم انتخابات قویا مارین لوپن را شکست داد. مخالفان اصلی وی، کاندید مجمع ملی مارین لوپن، ژان لوک ملانشون و اریک زمور، هر یک نبرد انتخابات مجلس را راه انداختند. بازی 24 آوریل هنگفت بود. احتمال اینکه کشور به دست قدرت راست افراطی بیفتد، وجود داشت. گزینه فرانسویها با انتخاب مجدد امانوئل ماکرون بر اساس شمارش رسمی وزرات کشور با 58،55درصد آراء، فرق داشت. از نظر رئیس جمهور کنونی این یک پیروزی بی شکاف است... اما با فاصله از «جبهه جمهوریخواهی» و نمره انفجاری سال 2017 (یعنی پیروز با 66درصد آراه در مقابل 34درصد برای مارین لوپن). ۳۲امتیاز فاصله، تقریبا نیم، که طی پنج سال ذوب شد. کاندید راست افراطی هرگز طی جمهوری پنجم به چنین رأی بالایی دست نیافته بود و فرانسویها هم هرگز این چنین با تفرقه مواجه نبودند.
ایضاء با نگاهی به رکورد غیبت در انتخابات امسال یعنی 28،01٪ فرانسویها هرگز این چنین در مقابل سیاسیون بی اعتماد نبودند، به استثناء دومین مرحله انتخابات سال 1969، بین پمپیدو و پوهر. یعنی از هر سه رأی دهنده، نزیک به یک نفر در انتخابات شرکت نکرده است...
اولین وظیفه ماکرون، آرام کردن کشور است
تحقیق ما توسط انستیتو اپسو جز این تأکید نمی کند که 77٪ فرانسویها، بعد از این انتخابات، گمان می کنند که «طی ماههای آینده در کشور ناآرامی و تنش خواهد بود»؟ همه نیز نگران هستند، 20٪ از کسانی نظرسنجی شدند، تأیید می کنند که بعد از این انتخابات آنها «احساس» دلسردی می کنند (٪۲۰می گویند آرام شده اند) و 18٪می گویند خشمگین هستند. بعد از اولین دوره پنجساله ریاست جمهوری (ماکرون-م) کار به بحران جلیقه زردها شناخته می شود، چنین احساسی یقینا بی مورد نیست. با آگاهی از این ترک خوردگی عمیق، امانوئل ماکرون سعی کرد که فرانسه دیگر یا تضمین کند، همچنین پیامی برای این دسته از رأی دهندگانش در سخنرانی پیروزی خود در پاگرد برج ایفل. وی گفت «من دیگر کاندید یک کمپ نیستم، بلکه رئیس جمهور همه هستم». کاهش ترک خوردگی، آرام کردن کشور، اولین وظیفه او خواهد بود. وی هشدار داد که «باید ما نیکخواه و محترم باشیم، چرا که کشور ما تا این حد بین تردیدها و اختلافات در حال خمیر شدن است». هم اینک، بر اساس نظرسنجی ما، یک اکثریت خالص ٪۵۷ی، منتظرند که اولویت رئیس جمهور متحد کردن فرانسویها باشد اگر شده «برخی اصلاحات مهم یا برنده را با تأخیر انجام دهد» مثل اصلاح بازنشستگی... از نظر رئیس جمهور دوباره منتخب (اولین مورد که از سال 1965 بدون هیچ دوره همزیستی با احزاب دیگر) بعد از یک کارزار بی سابقه، و قبل از اینکه در 13 مه، ریاست جمهوریش رسمی شود، سخت ترین شرایط از هم اکنون آغاز شده است. ترمیم ترک خوردگی، آرام کردن کشور، کار ساده ای نخواهد بود، بخصوص در چنین شرایط تنش زا، با جنگ اوکراین، که پیامدهای اقتصادی و اجتماعی آن، به واگیری هم اضافه شده است. برنده شدن در مرحله دوم همچنانکه در مرحله اول، وی را به اشتباه نمی اندازد، چرا که در اوج اعلام نتیجه رسمی انتخابات ریاست جمهوی، نبرد مرحله سوم، یعنی انتخابات مجلس در 12 و 19 مه، آغاز شد....
ملانشون می خواهد نخست وزیر انتخاب شود
بدیهی است، عملیات شیطان سازی، اگرچه برخی از آنها طی دو مرحله انتخابات واگشت زد، می تواند همچنان در میدان انتخابات مجلس پیروز شود. در نقطه ای که امکان پیروزی سه گانه (روی کاغذ، در حال حاضر) لوپن، زمور، دوپوآن آینان را فراهم کند؟ یک وثیقه تا آنجا که به شیوه رأی گیری انتخابات مجلس بر می گردد، برای افراطی ها خوب است، بسط دهنده در جهت مخالف دینامیسم کمپ پیروز انتخابات ریاست جمهوری.
ژان لوک ملانشون، نفر سوم انتخابات ریاست جمهوری در مرحله اول که با اندکی کمتر در پشت سر کاندید مجمع ملی قرار گرفت، شب گذشته گفت «سومین مرحله انتخابات امشب شروع می شود». در حالی وی زنگ را به صدا در می آورد که بعد از شکستش در انتخابات پنج سال پیش مدتها طولانی خاموش بود و لیدر فرانسه نافرمان، بین دو مرحله انتخابات با نیروبخشی ظاهر شد. وی روز سه شنبه از فرانسویها خواست که او را به عنوان «نخست وزیر انتخاب کنند»- راه میانبر برای فراخوان به رأی دادن به چپ متحد مردمی، چرا که بر خلاف نظام پارلمانی همسایگان فرانسه، نخست وزیر در سیستم ما انتخابی نیست.
ملانشون در صحبت های شب گذشته خود بعد از اندکی اعلام نتیجه، با ماکرون به مقابله برخاست و گفت که «بدترین انتخاب ریاست جمهوری در جمهوری پنجم». اشاره او به نرخ بالای غیبت، آراء سفید و آراء باطله، به دلایلی که به گفته وی « خانم لوپن و آقای ماکرون به سختی بیش از یک سوم آراء ثبت نام شدگان را بدست آوردند». می ماند اینکه رئیس جریان فرانسه نافرمان، امیدوار است که یک بلوک قوی چپ در مجلس ملی تشکیل دهد، البته با متقاعد کردن سایر احزاب... در حالیکه این و آن، از حزب سوسیالیست، تا سبزها، کارزار انتخاباتی را طوری گذراندند که تکفیر شدند.
پاریزین-۲۵ آوریل ۲۰۲۲ «فوکوس در لایه زیرین آراء»
عنوان گزارشی است در مورد دسته بندی آراء از نظر اجتماعی، سیاسی، سنی و.... همچنین رأی دهندگان کاندیدهای شکست خورده به دو کاندید نهایی است.
پیروز درست و غیر قابل اعتراض. اما این دومین دوره ریاست جمهوری برای امانوئل ماکرون راحت تر نخواهد بود، چرا که برخی طبقات اجتماعی که از ستودن آن فاصله دارند. به همین دلیل است که ما خواستار یک تحقیق از سوی انستیتو اپسو سوپرا استریا شدیم، که آن را از پنجشنبه تا شنبه گذشته بین 4هزار فرانسوی که نمایندگان طبقات اجتماعی مختلف بودند، به اجرا گذاشته است:
ماکرون در میان سالخوردگان بهترین است
اولین گسست، نسلی است. حدود نیمی از 60-25ساله، که مورد پرسش قرار گرفتند، در نظر داشتند که به مارین لوپن رأی دهند، که لذا از «بهترین فرم» در برش سنی برخوردار است. در مقابل در سطح بالاتر 70سال، تنها 29درصد کسانی که مورد نظرسنجی قرار گرفتند، تمایل داشتند که به مارین لوپن رأی دهند، در حالیکه 71درصد آنها تمایل داشتند که امانوئل ماکرون رأی دهند.
طبقات مردمی، برای لوپن....
کاندید مجمع ملی، به طور گسترده در میان کارکنان (کارکنان سطح معمولی یا پایین-م) 57٪ی که نظرسنجی شدند، در نظر داشتند که به لوپن رأی دهند، بخصوص در میان کارگران 67٪ به او تمایل داشتند، در حالیکه او در میان کادرها (کارمندان سطح بالا و تحصیل کرده-م) خیلی پایین قرار دارد. این شکاف، منعکس کننده رأی بر اساس مدرک تحصیلی و سطح درآمد است: از میان کسانی که دارای دیپلم 3 (ریاضی-م) بودند و خانواده آنها در ماه بیش از 3هزار اورو خالص درآمد داشتند، که به آنها گفته می شود که «می توانند پول بیشتر پس انداز کنند» با اکثریت بالا تمایل داشتند که به ماکرون رأی دهند ( به ترتیب 74٪، 65 ٪ و 75٪، بین آنها می خواستند به امانوئل ماکرون رأی دهند، در مقابل 26 تا ٪ و 25٪ برای مارین لوپن).
چه کسی فرانسه «ناراضی» را به خود جلب می کند...
تحقیق گران موسسه اپسو سوپرا استریا، از افراد نظرسنجی شده پرسیدند که آیا از زندگی خود راضی هستند؟ یک فرانسه بین دو قسمت تقسیم شده است: 79٪ از کسانی که می گویند «ناراضی» هستند و تنها 31٪ کسانی که می گویند خوشحال هستند، به مارین لوپن رأی می دهند. کاندید مجمع ملی، که بخش بزرگی از کارزار انتخاباتی خود را روی محور قدرت خرید پیش برد، لذا موفق شد که این «خشم» از یک بخش ساکنان را به خود جلب کند. لوک روبن، متخصص در امور سیاسی می گوید «از سال 2017، می دانیم که رأی ماکرون بیشتر تحصیل کرده ها هستند، دارای ارث و میراث، و به اندازه کافی راضی از کیفیت زندگی خودشان».
گزارش رأی ها به نفع خارج شده (ملانشون-م)
ژان لوک ملانشون با کسب نزدیک به 22٪ آراء در مرحله اول انتخابات «سومین نفر» در مرحله دوم بود. لیدر فرانسه نافرمان، توصیه کرد که «حتی یک رأی» به راست افراطی داده نشود، اما فراخوان نداد که به امانوئل ماکرون رأی دهند. در جلسه مشورتی داخلی که در میان حزب فرانسه نافرمان برگزار شد، یک سوم رأی دهنگان ملانشون، گفتند که از رأی دادن در روز یکشنبه (مرحله دوم-م) دلخورند و رأی نخواهند داد.
به گزارش اپسو سوپرا استریا، 17٪ از رأی دهندگان ژان لوک ملانشون در مرحله اول، تمایل داشتند که در مرحله دوم در روز یکشنبه به مارین لوپن رأی دهند. 42٪ تمایل داشتند که به ماکرون رأی دهند و ٪۱۷ هم قصد داشتند که رأی سفید و پوچ بریزند و 24٪ هم طرفدار غیبت در رأی گیری بودند. رئیس جمهور-کاندید، اکثر رأی، رأی دهندگان یانیک ژادو (تقریبا 65٪آن را) به خود جلب کرد و از رأی دهندگان والری پکرس 53٪ را به خود جلب کرد و در عوض، طرفداران زمور که به طور منطقی اکثریت به سمت لوپن رفتند.
جدول رأی داده شده بر اساس جداسازی سنی، شغلی، درآمد به ماکرون و لوپن:
سنی:
24-18ساله: ماکرون 62 درصد. مارین لوپن: 42درصد
34-25 ساله: ماکرون51 درصد. مارین لوپن: 49 درصد
49-35 ساله: ماکرون 55درصد. مارین لوپن:45 درصد
59-50ساله: ماکرون49 درصد. مارین لوپن 51درصد
69-60ساله: ماکرون61 درصد. مارین لوپن 39درصد
70سال به بالا: ماکرون 71درصد. مارین لوپن 29درصد

گزارش انتخابات فرانسه 2

شغلی:
کادرها (کارمندان سطح بالا و تحصیل کرده: ماکرون 76درصد. مارین لوپن 24درصد
شغلهای واسطه ای: ماکرون 61 درصد. مارین لوپن 39درصد
کارکنان (معمولی). ماکرون 42 درصد. مارین لوپن 58درصد
کارگران. ماکرون 34درصد. مارین لوپن 66درصد
بازنشستگان: ماکرون 67 درصد. مارین لوپن 33درصد
درآمد:
کمتر از 1250 اورو: ماکرون 42درصد. مارین لوپن 58درصد
بالاتر از 3000اورو: ماکرون 65درصد. مارین لوپن 35درصد

گزارش انتخابات فرانسه 1
جدول دوم. کدام چه میزان از رأی دهندگان کاندیداهای مرحله اول به دو کاندید فینالیست رأی دادند.
رأی دهندگان ملانشون: 42 درصد به ماکرون.17درصد به مارین لوپن. 17درصد سفید. 24درصد غایب
رأی دهندگان یانیک ژادو: 65درصد به ماکرون، 6درصد به مارین لوپن. 13درصد سفید. 16درصد غایب
رأی دهندگان والری پکرس: 53درصد به ماکرون. 18 درصد به لوپن. 14درصد سفید.15 درصد غایب
رأی دهندگان اریک زمور: 10درصد به ماکرون. 73درصد به لوپن. 3درصد سفید. 14درصد غایب

لوگوي سايت راديو فرانسه

سایت رادیو فرانسه فارسی-۲۵آوریل ۲۰۲۲
امانوئل ماکرون کیست و چه برنامه‌هایی برای پنج سال آینده دارد؟
امانوئل مکرون که برای دومین دورۀ پنج ساله به ریاست جمهوری فرانسه برگزیده شد، از نظر فرانسوی‌ها به دلیل کارنامه حرفه‌ای و عملکردش، در مرتبه‌ای بالاتر از رقیب انتخاباتی خود، خانم مارین لوپن قرار گرفت.
امانوئل مکرون، پیش از پیروزی در انتخابات ریاست‌جمهوری فرانسه در سال ۲۰۱۷، چهره‌ شناخته‌شده‌ای در جهان نبود اما به دلیل حضور در وزارت اقتصاد و صنعت فرانسه در دوره ریاست‌جمهوری فرانسوا هولاند و پس از پایه‌گذاری یک حزب سیاسی و موضع‌گیری در برابر احزاب چپ و راست فرانسه، به چهره‌ای سیاسی در این کشور تبدیل شد.
ماکرون در زمان حضور فرانسوا هولاند در کاخ الیزه در سال ۲۰۱۲، در مقام معاون دبیرکل کاخ الیزه فعالیت داشت اما ورود به وزارت اقتصاد و صنعت در سال ۲۰۱۴، وی را از سایه خارج ساخت و به چهره‌ای شناخته شده در سیاست فرانسه تبدیل کرد.
دوره نخست ریاست جمهوری امانوئل مکرون با بحران‌های متعددی همراه بود: ماجرای بنالا (دستیار امنیتی و یکی از کارکنان دفتر ریاست‌جمهوری فرانسه که به ضرب و شتم تظاهرکنندگان متهم شد)، جنبش موسوم به «جلیقه زردها»، بحران اجتماعی حول اصلاحات بازنشستگی، همه‌گیری ویروس کرونا و در نهایت جنگ اوکراین.
در عین حال، ماکرون می‌تواند به برخی موفقیت‌های اقتصادی، همچنین کاهش نرخ بیکاری، در دوران حضور خود در کاخ الیزه، ببالد. اما، مخالفان وی، سیاست‌های مالیاتی، عدم اتخاذ سیاست‌های مناسب زیست‌محیطی و برخی مواضع در حوزه‌های امنیت در دوره ریاست‌جمهوری وی را مورد انتقاد قرار می‌دهند.
امانوئل مکرون کیست؟
امانوئل مکرون، فرزند «ژان-میشل مکرون»، پزشک متخصص و استاد مغز و اعصاب، رئیس دانشکده پزشکی شهر آمیَن و «فرانسواز نوگِس»، پزشک و مشاور سازمان تامین اجتماعی، تحصیلات دانشگاهی خود را در «موسسه مطالعات سیاسی» در پاریس، یکی از معتبرترین مراکز تحقیقات دولتی و آموزش عالی در فرانسه گذراند و در سال ۲۰۰۱ میلادی از موسسه مطالعات سیاسی پاریس فارغ‌التحصیل شد. امانوئل مکرون، همزمان به تحصیل در رشته فلسفه نیز پرداخت. او، همچنین، در سال ۲۰۰۴ از دانشسرای ملی علوم اداری فارغ‌التحصیل شد.
امانوئل مکرون، سابقه فعالیت بعنوان بازرس مالیه و سپس در بانک روتشیلد و شرکاء، همچنین رئیس شعبه پاریس این بانک را در کارنامه حرفه‌ای خود دارد.
در عین حال، مفادی از زندگینامه امانوئل مکرون که در رسانه‌ها منتشر شده است، محل ابهامات و تناقضات است. به عنوان نمونه، تمایل حزبی امانوئل مکرون، در برخی موارد روشن نبوده است.
اما نشریه لیبراسیون، در گزارشی که در آوریل ۲۰۱۸ منتشر کرد، نوشت: تحقیقات این نشریه حاکی از آن است که «امانوئل مکرون دارای گرایش سوسیالیستی بوده است». بر اساس گزارش لیبراسیون، امانوئل مکرون، در سال ۲۰۱۴، چهار ماه پس از انتصاب در مقام وزیر اقتصاد و صنعت فرانسه، در جمع مدیران صنایع این کشور، ۴ مرتبه تکرار کرد که دارای گرایش سوسیالیستی است. اما بر اساس همین تحقیقات، در کمتر از یک سال بعد، در سال ۲۰۱۵، امانوئل مکرون حاضر به پاسخگویی در خصوص گرایش حزبی خود به سوسیالیست‌ها نشد و مدعی شد که هوادار و همراه سوسیالیست‌ها است. با وجود اینکه، در فاصله کوتاهی پس از این اظهار نظر، امانوئل مکرون، تمایل حزبی خود را به سوی «چپ‌گرایان»، عنوان نمود، در عین حال تاکید کرد که «فرانسوی‌ها اهمیتی نمی‌دهند که من سوسیالیست، چپ، راست یا سوسیال‌دموکرات باشم».
سرانجام، در ماه اوت ۲۰۱۶، امانوئل مکرون، چند روز پیش از خروج از دولت در دوره ریاست‌جمهوری فرانسوا هولاند و نخست‌وزیری مانوئل والس، گفت: «صادقانه اعتراف می‌کنم که سوسیالیست نیستم».
در نهایت، امانوئل مکرون، در سال ۲۰۱۶، پیش از انتخابات ریاست‌جمهوری، در راستای «ائتلاف برای نوسازی سیاست» و ایجاد یک سازمان فراگیر میان حزبی، یک جنبش مترقی، با عنوان «جمهوری رو به پیش» را بنیانگذاری کرد.
امانوئل مکرون در انتخابات ریاست‌جمهوری ۲۰۱۷ بعنوان نامزد «جمهوری رو به پیش» حضور خود در مبازرات انتخاباتی را اعلام کرد. پس از پیروزی در دور نخست انتخابات، در دور دوم، با کسب بیش از ۶۶ درصد آراء، بر رقیب انتخاباتی خود،‌ مارین لوپن، نامزد حزب راست افراطی «جبهه ملی» پیروز شد و بعنوان رئیس‌جمهوری فرانسه برگزیده شد.
امانوئل مکرون، در آن هنگام، ۳۹ ساله و جوان‌ترین رئیس‌جمهوری تاریخ فرانسه و جوان‌ترین رئیس کشور از زمان ناپلئون بناپارت لقب گرفت.
برنامه انتخاباتی امانوئل مکرون چیست؟
امانوئل مکرون، که دیرتر از دیگر رقبای انتخاباتی خود برای حضور در صحنه مبارزات انتخابات ریاست‌جمهوری ۲۰۲۲، اعلام نامزدی نمود، با چه برنامه‌ای گام به میدان مبارزات انتخاباتی نهاد؟ همزمانی مبارزات و کمپین‌های انتخاباتی ریاست‌جمهوری ۲۰۲۲ در فرانسه با حمله روسیه به اوکراین، موجب شد تا امانوئل مکرون، سفرهای تبلیغاتی و سخنرانی‌های خود را به حداقل برساند.
همچنین، امانوئل مکرون، با استناد به مسئولیت سنگین در قبال جنگ در اوکراین، از مناظره انتخاباتی با یازده رقیب خود در دور اول خودداری کرد.
مهمترین و عمده‌ترین شاخص‌های برنامه‌‌ی مختصر انتخاباتی امانوئل مکرون چنین اعلام شده است:
افزایش سن ورود به دوران بازنشستگی به سن ۶۵ سالگی؛
افزایش حقوق آموزگاران در قبال تمدید ماموریت آنان؛
افزایش کمک‌های تامین اجتماعی به افراد با درآمدهای پایین؛
افزایش کمک‌ هزینه‌های سبد خانوارها؛
افزایش سخت‌گیری برای دریافت اقامت فرانسه؛
کاهش مالیات بر ارث؛
ساخت نیروگاه‌های هسته‌ای جدید؛ (فرانسه دارای ۵۶ نیروگاه هسته‌ای است)
حذف عوارض تماشای تلویزیون دولتی.
در عین حال، پایان دوران مبارزات انتخاباتی امانوئل مکرون با مناقشه‌هایی در مورد استفاده گسترده دولت او از موسسات مشورتی خصوصی، موسوم به پرونده مک‌کینزی، همراه شد. مخالفان امانوئل مکرون، رئیس‌جمهوری کنونی فرانسه را به دلیل پرداخت هزینه‌های گزاف به مشاورانِ مدیریت برای ارائه خدمات آنان در بخش دولتی مورد انتقاد قرار داده و از این پرونده به عنوان یک رسوایی نام می‌برند. عمده‌ترین انتقاد مخالفان این است که رئیس‌جمهوری باید کارمندان دولتی را نسبت به مشاوران کارکشته‌ی بخش خصوصی در اولویت قرار می‌داد.
دارایی امانوئل مکرون چقدر است؟
آنگونه که امانوئل مکرون در اظهارنامه مالیاتی خود اعلام کرده است، دارایی او بالغ بر ۶۷۵ هزار یورو برآورد می‌شود. دارایی اولیه امانوئل مکرون، با وجود درآمد به‌طور متوسط، ۱۸۰ هزار یورو در سال، در طول مدت پنج ساله اقامت در کاخ الیزه، افزایش چشمگیری نیافته است.
در سال ۲۰۱۷، میزان دارایی اندک امانوئل مکرون، پرسش‌ها و شایعات زیادی را موجب شده بود. با وجود عدم ارائه توضیحات تکمیلی از سوی امانوئل مکرون، اما نباید فراموش کرد که دارایی رئیس‌جمهوری فرانسه، پس از آنکه توسط «نهاد عالی شفافیت زندگی عمومی»، بالاترین نهاد مستقل فرانسوی که مسئولیت بررسی دارایی‌های مسئولان دولتی فرانسه را برعهده دارد، مورد بررسی قرار گرفت، هیچگونه تناقضی با اظهارات اولیه نداشت.

 

گردهمایی بزرگ مقاوت - ایران آزاد 2022

ضد فتوا

فعالیت انجمن‌های پوششی وزارت اطلاعات در آلمان