10202021چهارشنبه
بروزرسانیچهارشنبه, 13 جون 2018 11:27
دوشنبه, 08 مهر 1392 ساعت 17:25

دکترين اوباما» قبائي که بر قامت رژيم ايران دوخته شده است

نوشته شده توسط
فيگارو 27 سپتامبر2013نويسنده : فيليپ ژلي Philippe Gélie«رهبران قدرت اول جهان اغلب از تريبون ملل متحد جهت برشمردن آنچه از ديگر همتايان خود انتظار دارند، استفاده مي کنند. باراک اوباما که سخت از زير سؤال رفتن «رهبري» خود در بحران سوريه تکان خورده، از فرصت اجلاس مجمع عمومي ملل متحد در هفته جاري جهت تلاشي کم سابقه براي توجيه خود استفاده کرده است.

در ايالات متحده، مفسران بخصوص بر دفاع او از «موقعيت استثنائي» آمريکا و هشدار وي در مورد «کناره گرفتن» کشورش که از «يک دهه جنگ و آگاه از خصومتي که مداخلاتش در سراسر جهان اسلام برانگيخته» خسته شده، انگشت گذارده اند. باراک اوباما با منتفي دانستن کناره گيري آمريکا و توصيف کردن آن به عنوان «اشتباهي» که خود قصد ندارد مرتکب شود، براي نخستين بار کادري براي سياست خود در بي ثبات ترين بخش جهان امروز، يعني خاورميانه و شمال آفريقا، تعيين کرده است.
پس از پنج سال رياست جمهوري، اينک يک «دکترين اوباما» در سياست خارجي است که به نظر مي رسد در حال شکل گرفتن است. تا به امروز، رئيس کاخ سفيد به صورت زيگزاگ حرکت کرده و پيشنهادات پي در پي گفتگو تقريبا با همه دنيا ـ از روسيه تا ايران ـ را که نهايتا بي نتيجه مانده، با تعقيب بيرحمانه تروريست ها از جمله از راه توسل روز افزون به حملات با بمب هاي پرنده (درون) و به اصطلاح «رهبري از پشت صحنه» که بخصوص در سال 2011 در مورد ليبي اعمال شد، تؤام کرده بود.
ليکن از اين پس باراک اوباما به سنجش مزاياي کار توضيحي براي همه، از تهران تا طرابلس و از قاهره تا دمشق پرداخته تا بگويد از سوي ايالات متحده چه انتظاري بايد داشته باشند. «دکترين» او بر چهار رکن اصلي استوار است:
1- آمريکا آماده است «تمام عناصر قدرت خود، از جمله نيروي مسلح را جهت حفظ منافع اساسي خود در منطقه به کار گيرد»؛
2- قصد دارد «تردد آزاد» منابع انرژي از خاورميانه را تضمين کند ـ اشاره به فرض بسته شدن تنگه هرمز از سوي ايران؛
3- «شبکه هاي تروريستي» که تهديدش مي کنند، را «بر خواهد چيد» و در اين راستا تا حد امکان «حاکميت ملتها را محترم خواهد شمرد»، اما بدون منتفي دانستن «اقدام مستقيم»؛
4- «توليد يا به کار بردن سلاحهاي کشتار جمعي» که «تهديدي براي امنيت ملي» خود محسوب مي کند، را «تحمل نخواهد کرد».
چهل و چهارمين رئيس جمهور آمريکا پرانتزي هم راجع به متد خود مي افزايد : «ما در دنيائي زندگي مي کنيم که انتخابهايمان نمي تواند بي عيب و نقص باشد» و آمريکا «گاه ناگزير با دولتها»ئي که به بالاترين انتظارات آن در زمينه آزادي سياسي يا حقوق بشر جواب نمي دهند، «همکاري خواهد کرد».
اگر اين دکترين را با وضعيت کنوني انطباق دهيم، ملاحظه مي کنيم که دقيقا قبائي است که براي کيس ايران دوخته شده است. دليل آن هم اينکه باراک اوباما از تريبون ملل متحد تنها دو پرونده را براي پياده کردن اين دکترين ذکر کرد: اتمي ايران و پروسه صلح اسرائيل و فلسطين. اما مي بينيم که پرونده اخير به هيچيک از موارد فوق الذکر جواب نمي دهد و پرزيدنت هم براي توضيح اين که اصول مورد نظر وي بر پرونده سوريه چگونه اعمال خواهد شد، اصراري نکرد.
لذا تهران اکنون مي داند در قواعد روياروئي که با واشينگتن و غربي ها در پيش است، بر چه چيز بايد تکيه کند : هدف، تغيير رژيم يا حتي آشتي سياسي با آن که دهه ها «بي اعتمادي عميقا ريشه گرفته» آن را به يک توهم بدل ساخته، نيست. بلکه هدف حل و فصل يک مسأله پيچيده و مشخص است ـ اتم غير نظامي زير نظارت بين المللي آري، اتم نظامي نه ـ آن هم از راه «اقدامات ملموس، شفاف و قابل راستي يابي». بر اين سکوي «منافع متقابل و احترام متقابل» است که عادي سازي روابط مقدور خواهد شد. حال توپ در زمين ملايان است.»

مسعود رجوی - پیام شماره۱۱ - آماده باش دوران سرنگونی - ۱۲ آبان ۱۳۹۷

massoud rajavi10 1396 8e878

ضد فتوا

فعالیت انجمن‌های پوششی وزارت اطلاعات در آلمان