01232020پنج شنبه
بروزرسانیچهارشنبه, 13 جون 2018 11:27

اجتماعی

نرگس محمدی همراه فرزندانش کانون مدافعان حقوق بشر، کمپین بین‌المللی حقوق بشر، آغازه موزه جنبش زنان ایران و چند نهاد حقوق بشری دیگر پیشنهاد داده‌اند که روز ۲۶ تیرماه به عنوان روز مادران زندانی در تقویم ثبت شود. چندین سازمان و نهاد حقوق بشری پیشنهاد داده‌اند که روز ۲۶ تیرماه به عنوان "روز مادران زندانی" در "تقویم مبارزات مدنی ایران" ثبت شود. این انجمن‌ها در بیانیه‌ای که به همین مناسبت منتشر کرده‌اند، نوشته‌اند: «نام نهادن یک روز در تقویم مبارزات مدنی  به نام "مادران زندانی" فرصتی است برای یادآوری شرایط کسانی که گاه به دلایل سیاسی و گاه به دلیل نگاه غیراصولی به موضوع جرم و زندان، از یاد می‌روند.» به عقیده نویسندگان این بیانیه، این روز می‌تواند فرصتی باشد "برای ایجاد امکانات برای اعمال تنبیهات جایگزین زندان، برای بهبود شرایط زندگی مادر و فرزند در زندان، و برای حذف فشارهای مضاعف با استفاده از عواطف مادری". در این بیانیه به فشار مضاعفی که مادران زندانی تحمل می‌کنند اشاره شده و آمده است: «ثبت یک روز به نام مادران زندانی به ما این امکان را می‌دهد تا لااقل سالی یک بار صدای کسانی باشیم که در زندان‌ها ضمن تحمل فشارهای امنیتی و گذراندن دوران حبس خویش، به دلیل مادر بودن‌شان و به دلیل نقشی که جامعه به آنها تحمیل کرده، رنج و عذابی مضاعف را تحمل می‌کنند.» انتخاب روز ۲۶ تیرماه برای این مناسبت به این دلیل بوده که نرگس محمدی فعال حقوق بشر زندانی، دو سال پیش در چنین روزی مجبور شد از فرزندانش خداحافظی کرده و آنان را نزد پدرشان، تقی رحمانی در پاریس بفرستد. نویسندگان این بیانیه با یاد کردن از تمامی مادران زندانی چه آنان که به دلیل جرائم سیاسی و عقیدتی در زندان هستند و چه کسانی که قربانی فقر، اعتیاد و قاچاق شده‌اند و نیز با یاد کردن از ویدا حاجبی، فعال سیاسی که در کتابش به نام "یادها" خاطرات ملاقات‌هایش در زندان محمدرضاشاه با فرزند خردسالش رامین را به رشته تحریر در آورده، تصریح کرده‌اند که "حادثه‌ای متاخر" را برای نامگذاری این روز برگزیده‌اند. نرگس محمدی به طور مرتب نامه‌هایی از داخل زندان خطاب به دوقلوهایش منتشر می‌کند و به این ترتیب سعی در زنده نگه داشتن موضوع مادران زندانی دارد. پیشنهاد دهندگان این روز همچنین اظهار امیدواری کرده‌اند که جامعه و سیستم قضایی قدم‌هایی برای حفظ حقوق مادران زندانی برای ارتباط با فرزندانشان بردارد. کانون مدافعان حقوق بشر به سرپرستی شیرین عبادی، کمپین بین‌المللی حقوق بشر در ایران، آغازه موزه جنبش زنان ایران، موسسه غیرانتفاعی کودکان زندانیان، انجمن زنان نوبلیست، مرکز حامیان حقوق بشر، کمپین حمایت از مادران زندانی، موسسه غیرانتفاعی کودکان زندانیان و کمپین بین‌المللی "نرگس را آزاد کنید" #FreeNarges امضاکنندگان این بیانیه هستند. غیر از زنانی که به جرائم مالی، مواد مخدر، جرائم اخلاقی و... دوران حبس خود را دور از فرزندانشان می‌گذرانند، تعداد زیادی زندانی عقیدتی از جمله از میان بهاییان نیز در همین وضعیت به سر می‌برند. فعالان حقوق بشر در ایران خواستار ایجاد مهدکودک‌هایی در زندان هستند تا این مادران بتوانند دوران حبسشان را در کنار کودکان خردسالشان بگذرانند.  
این هفته یک جنگ سنگین تبلیغاتی بین زندانیان سیاسی و دجالگری رژیم آخوندی در رابطه با بردن تعدادی از هیئت‌های دیپلوماتیک به زندان اوین تحت عنوان بازدید! وجود داشت. زندانیان سیاسی با نوشتن نامه‌های اعتراضی متعدد به گزارشگران ویژه حقوق‌بشر و همچنین عاصمه جهانگیر گزارشگر ویژه حقوق‌بشر سازمان ملل‌متحد در امور ایران از آنها خواستند تا از زندانهای ایران بازدید کرده و با زندانیان گفتگو کنند. همچنین مطرح کرده‌اند که سفرای خارجی آنها از بندهای مشخصی که رژیم مشخص کرده، بازدید کرده‌اند و زندانیان سیاسی از ورود این سفیران در بی‌خبری بوده‌اند. آتنا دایمی و گلرخ ایرانی مشترکاً در یک نامه از سفرای خارجی خواستند تا 'در خوش‌نمایی‌ها از وضعیت زندان و زندانیان' با مقامات ایران شریک نشوند. آتنا دائمی و گلرخ ایرایی در نامه خود نوشته‌اند: «طبیعی ست که همان فضای روبه‌روی اجرای احکام کنونی زندان اوین که جایگاه اعدام و جوخه آتش زندانیان سیاسی در دهه شصت بوده حالا در سال ٩۶ تبدیل به محفل پذیرایی از ۴۵سفیر شده است». آنها گفته‌اند که از طریق روزنامه‌ها از بازدید سفرا با خبر شده‌اند و خطاب به سفرای بازدید کننده نوشته‌اند که روز حضور بازدیدکنندگان خارجی، زندانیان را 'به بهانه‌های دادگاه و بیمارستان از بند خارج کرده و به انفرادی‌های دو−الف بردند و تا خروج شما از زندان در آنجا به اجبار ماندند که نه آنها شما را ببینند و نه شما آنها را.' در این نامه به تفصیل از شرایط دشوار حاکم در اوین از جمله آب آشامیدنی ناسالم که 'منجر به بیماری کلیوی چند صد یا هزار نفر زندانی' شده سخن به میان آمده و زندانیان سیاسی خطاب به سفرای خارجی نوشته‌اند: «آیا به شما گفته‌اند که برای زنان زندانی در این زندان به‌دلیل معذوریت شرعی معاینه توسط پزشک مرد، تزریق دارو و تست نوار قلب انجام نمی‌شود؟ آیا گفتند که حتی یک پرستار زن برای انجام این امور برای ما زنان در این زندان وجود ندارد؟» آتنا دائمی و گلرخ ایرایی در ادامه این نامه به 'بندهای متروکه ۳۵۰ (بند سیاسی آقایان) و بند روحانیت' اشاره کرده و نوشته‌اند: «آیا برایتان گفته شده که چند زندانی تمام مدت حبسشان را در سلولهای انفرادی بازداشتگاهها می‌گذرانند؟» این دو زندانی سیاسی از سفرای خارجی بازدیدکننده از اوین خواسته‌اند که 'در خوش‌نمایی‌ها از وضعیت زندان و زندانیان' با کارگزاران رژیم ایران شریک نشوند و برای به دست آوردن تصویری حقیقی از زندانها خود به‌صورت سرزده از زندانهای ایران بازدید کنند. نامه دیگری از طرف یکی دیگر از زندانیان سیاسی در گوهردشت به سفیران دیدار کننده نوشته شده و خطابش به سفیر کره جنوبی است. در این نامه آمده است: «آقایان سفرا، آقای سفیر کره جنوبی که از زندان اوین دیدار کردید، با من به گورهای دسته‌جمعی گلزار خاوران و به گورستان بهشت زهرا بیایید که نماد مظلومیت مردم ایران و جنایات رژیم ضدبشری آخوندی می‌باشد. آقای سفیر کره جنوبی! در کشور شما به‌دلیل ریزش یک پل، کابینه دولت سقوط می‌کند و یا با غرق شدن یک کشتی دولت استعفا می‌دهد، در ایران دکل و سکوی نفتی دزدیده می‌شود، دزدیها و رانت خواریها و رشوه‌های چند میلیارد دلاری رخ می‌دهد، اعدامهای دهها هزار نفری انجام می‌گیرد و اعتیاد و فحشا و بیکاری کمر مردم را خم کرده.. کسی جوابگو نیست که هیچ، بلکه از مردم طلبکار هم هستند که چرا افشاگری می‌کنند؟ افشا کننده حقوقهای نجومی و فساد شهردار که بیت المال مردم را به نزدیکانش می‌بخشد را محاکمه و زندانی می‌کنند آنوقت زندان اوین را برای شما ویترین درست کرده و بزک می‌کنند و شما را بی‌خبر از همه جا و بدون دیدار با زندانیان مظلوم و ستم کشیده زن و مرد که فقط به جرم عقایدشان و دفاع از حقوق پایمال شده مردم به مهمانی و گشت و گذار به زندان اوین می‌برند و شما را شریک جرم خود نموده و به دست شما تبلیغ می‌کنند که جنبش دادخواهی مردم ایران حقیقت ندارد… ! من به‌عنوان یک زندانی سیاسی سه نفر از خانواده‌ام به دست این رژیم کشته شده و اعضای خانواده‌ام بیش از ۴۵سال حبس کشیده‌اند، به شما سفیران توصیه می‌کنم اگر می‌خواهید واقعیت را بدانید به گورهای دسته‌جمعی خاوران و گورهای بی‌نام و نشان بهشت زهرا بروید با آنها نیز آشنا شوید و رژیمی را که در سازمان ملل بیش از ۶۰بار به‌خاطر نقض حقوق‌بشر در کشورش، محکوم شده است محکوم نمایید». نامه‌های زندانیان سیاسی در جامعه بین‌المللی، چه نامه‌های زندانیان سیاسی حاضر در گوهردشت و اوین و چه نامه‌های زندانیان سیاسی سابق، تأثیرات خودش را گذاشته و در گزارش عفو بین‌الملل به خوبی تاثیرات افشا گری گزارشاتی که زندانیان سیاسی نوشته‌اند را می‌توان دید که دست رژیم را به خوبی رو کرده است، در این گزارش که مربوط به سایت عفو بین الملل است آمده است: «مقامات ایرانی، یک دیدار نادر از یکی از بدنام‌ترین زندانهای کشور را برای نمایندگان بیش از 45هیأت دیپلوماتیک خارجی از اروپا، آسیا، آفریقا و آمریکای جنوبی ترتیب دادند... در روزهای بعد، رسانه‌ها، مملو از داستانهایی بودند که از شرایط زندان ستایش می‌کردند. همان‌طور که پیش‌بینی می‌شد، بسیاری از محلهای زندان هم‌چنان دور از دسترس هیاتهای خارجی باقی ماندند. به آنها فقط دسترسی به بخشهای انگشت‌شماری در ساختمانهای 4و 7داده شد که اغلب زندانیان پولدارتر که محکوم به جرایم مالی بودند، نگاه داشته می‌شدند... عفوبین‌الملل دریافته است که قبل از این دیدار، مقامات، برخی زندانیان را از این بخشها به محلهای دیگری منتقل کردند تا از تراکم جمعیت کاسته و دیوارها را رنگ زدند. آنها همچنین به زندانیان هشدار دادند که به دیپلوماتها نزدیک نشده و انتقادی نکنند. در ایران و سراسر جهان، زندان اوین، سمبل سرکوب سیاسی گسترده در این کشور است. این زندان، صدها فعال صلح آمیز، خبرنگار، روشنفکر و وکلای حقوق‌بشری را در طول تاریخ شنیع خود، محبوس کرده است. معذالک، به هیاتهای خارجی اجازه داده نشد، محلهایی از این زندان را بازدید کنند که در آنها، دهها زندانی عقیدتی، از جمله فعالان حقوق‌بشر نگاه داشته می‌شوند. این محلها شامل ساختمان 350، که وکلای برجسته حقوق‌بشر عبدالفتاح سلطانی و فعال حقوق‌بشر، آرش صادقی که به‌شدت بیمار است در آن نگاه داشته می‌شوند، ساختمان شماره 8 که مدافع حقوق‌بشر امید علی شناس... نگاه داشته می‌شوند، می گردد». نهایتا محصول کار رژیم این شد که روی سر خودش خراب شد و ترفند دجالگرانه‌اش هیچ کاربردی جز رسوایی بیشتر برایش به بار نیاورد.منبع :سایت مجاهد
با قتل فجیع آتنا، آن دخترک خردسال در پارس‌آباد اکنون این سؤال منطقی در میان میلیون‌ها خانواده مطرح شده که چرا چنین فجایع و اعمال کودک آزارنه در حاکمیت منحوس ولی‌فقیه روبه افزایش گذاشته است و سرانجام آنکه بر سر «لایحه حمایت از کودکان و نوجوانان» به مانند تمامی دیگر لوایح و طرح‌ها در رژیم آخوندی، چه آمده است. به یقین این قتل فجیع که بسیاری از خانواده‌ها و مردم ایران را دردمند کرده است، ماحصل سیاست‌های ناشی از فرهنگ ارتجاعی و سرکوبگرانه و عقب‌مانده رژیمی است که در جای‌جای کشور اعمال خشونت، بی‌قانونی، کودک‌آزاری، تعرض به مال و جان مردم، زن و دختر ستیزی و اساساً عدم به رسمیت شناختن حقوق کودکان و نوجوانان را در سایه نبود قوانین بروز شده و استاندارهای دنیای امروزی ساری و جاری کرده است. به موازات این واقعیات نیز باید به وجود فقر گسترده در میان مردم اشاره نمود که خود در بسیاری از آسیب‌های اجتماعی به بروز چنین فجایعی ضریب میزند. به یقین در این راستا و تا زمانیکه این دیکتاتوری خون‌ریز و سرکوبگر بر مسند قدرت نشسته است، بر روز چنین قتل‌ها و تنش‌های شدید و آسیب‌های اجتماعی اجتناب‌ناپذیر خواهد بود.یک عضو کمیسیون قضایی و حقوقی مجلس رژیم با اعتراف به وجود فقر در جامعه به‌عنوان یکی از دلایل اصلی برای بروز چنین جنایاتی گفت: «در خانواده‌ای که شغل پایدار و مناسب وجود نداشته باشد و افراد مشغول به کاری باشند که طبیعی نیست؛ مشکلاتی نیز به وجود می‌آید؛ به طور مثال کودک باید در زمان سال تحصیلی به مدرسه برود و در تابستان نیز در یک محیط امن تربیت و تعلیم شود، اما آتنا مجبور می‌شود؛ در کنار پدر دستفروشی کند. در نزدیکی او اگر فرد بیماری وجود داشته باشد؛ تبدیل به طعمه می‌شود». (سایت حکومتی سلامت نیوز ۲۵ تیر ۱۳۹۶ همچنین بر اساس داده‌های حکومتی، قوه قضائیه رژیم که بخشی از تیول بیت خامنه‌ای است در سال ۸۸ طرحی بنام «حمایت از کودکان و نوجوانان» را در قالب ۵۹ ماده به دولت پاسدار احمدی‌نژاد ارائه داد. حال با گذشت قریب ۶ سال از آن تاریخ و با نگاهی به روند روزافزون خشونت علیه کودکان و نوجوانان که خود را در قتل، تعرض، بیگاری و استثمار، کودکان کار و یا کودکان خیابانی و بی سرپرست به نمایش می گذارد، این سؤال مطرح است که سرانجام آن طرح آبکی به کجا رسیده است و چرا رژیم تمایلی از خود برای نهایی کردن پرونده این لایحه نشان نمیدهد؟یک گزارش حکومتی ضمن اعتراف به این واقعیت نوشت: «پس از ارسال لایحه حمایت از کودکان و نوجوانان به دولت، مواد این لایحه به ۴۹ ماده کاهش یافت و در تاریخ ۱۰ مرداد ۱۳۹۰ در کمیسیون لوایح دولت دهم به تصویب رسید و در بیست‌وهشتم آبان ماه همان سال، به مجلس ارسال شد، اما پس از گذشت حدود ۶ سال از ارسال لایحه حمایت از کودکان و نوجوانان به مجلس، این لایحه همچنان در دست بررسی بوده و هنوز نتوانسته به صحن علنی وارد شود». (همان منبع بالا)همچنین با نیم نگاهی به دیدگاه‌های به‌غایت ارتجاعی رژیم آخوندی، به‌خوبی می‌توان به دلایل عدم تمایل حاکمیت برای تصویب لایحه کودکان و نوجوانان رسید. براین منطق و ازدید آخوندهای مرتجع، در دیکتاتوری ولی‌فقیه اساساً نیازی به هیچگونه لایحه و یا قانون در دفاع از کودکان وجود ندارد. براین اساس طرح نهایی رژیم، همان چارچوب بسیج سرکوبگر برای کودکان و نوجوانان در کودکستان‌ها، مدارس و یا مراکز آموزشی است که در نهایت از نسل آینده، سربازان یکبار مصرف برای نیروهای سرکوبگر و سیاست‌های جنگ افروزانه رژیم بسازد. براین اساس است که دیکتاتوری خودکامه ولی‌فقیه از امضاء پروتکل منع حضور کودکان در جنگ تا به امروز خودداری کرده است. به نقل از سایت همبستگی ملی
طبق گزارش یگ گروه حقوق بشر در آلمان، یوسف ندرخانی، کشیش ایرانی به ۱۰ سال زندان محکوم شده است. ندرخانی هم‌چنین پس از پایان محکومیت خود به مدت ۲ سال به شهر نیک‌شهر در استان سیستان و بلوچستان تبعید خواهد شد. "جامعه بین‌المللی برای حقوق بشر" (IGFM) که مرکز آن در فرانکفورت آلمان است روز چهارشنبه (۲۱ تیر/۱۲ ژوئیه) با استناد به منابع خود در ایران خبر داد که یوسف ندرخانی به ۱۰ سال حکم زندان و ۲ سال تبعید محکوم شده است. او به اتهام دایر کردن کلیسای خانگی این حکم را گرفته است. یوسف ندرخانی متولد ۱۳۵۷ و زاده رشت است. او مشهورترین کشیش زندانی ایرانی است که در سن ۱۹ سالگی از اسلام به مسیحیت گروید و کشیش یک گروه کوچک از مسیحیان تبشیری به نام "کلیسای ایران" در گیلان شد و به جرم تغییر مذهب در سال ۱۳۸۸ بازداشت و زندانی شد. دادگاه انقلاب استان گیلان او را در شهریور ۱۳۸۹ به اتهام "ارتداد" به اعدام محکوم کرد. حکم اعدام ندرخانی با اعتراض آمریکا، دولت‌های اروپایی و نهادهای حقوق بشری مختلف روبرو شد. به دنبال اعتراض‌های جهانی، دیوان‌عالی کشور در ایران حکم ندرخانی را در تیرماه ۱۳۹۰ به شرط توبه و بازگشت وی به اسلام نقض کرد. اما ندرخانی بر عقاید خود ایستاد و از توبه امتناع کرد. ندرخانی ۵ سال پیش از زندان آزاد شد. او ۳۹ سال دارد و پدر دو فرزند است. بعد از ۱۰ سال زندان تبعید به نیکشهر حکم ده سال زندان برای چهار مسیحی در ایران مارتین لاسنتین، رئیس "جامعه بین‌المللی برای حقوق بشر"، می‌گوید حداقل روی کاغذ هم شده به ندرخانی ۲۰ روز فرصت داده می‌شود تا به حکم صادره اعتراض کند. حکم دادگاه (۱۵ تیر) صادر شده است. لاسنتین تاکید می‌کند که قوه قضائیه جمهوری اسلامی ایران نه تنها قوانین بین‌الملل را رعایت نمی‌کند، بلکه قوانین ایران را هم نادیده می‌گیرد. به گفته مارتین لاسنتین دگراندیشان و منتقدین جمهوری اسلامی ایران بیشتر به دلیل "اقدام علیه امنیت ملی" محکوم به حبس‌های طولانی می‌شوند. به همراه ندرخانی تعداد دیگری از مسیحیان نوکیش نیز به حکم‌های طولانی مدت محکوم شدند. در ۳ مورد آنها به دلیل نوشیدن شراب بر سرشام دستگیر و محکوم به ۸۰ ضربه شلاق شدند. کشیش ندرخانی پس از ۱۰ سال حبس ۲ سال دیگر نیز به نیک‌شهر در استان سیستان و بلوچستان تبعید خواهد شد و حدود ۲ هزار کیلومتر به دور از خانواده و هم‌کیشان خود در این شهر در تبعید بسر خواهد برد. گفتنی است نخستین حکم "ارتداد" برای نودینان مسیحی در ایران، پس از انقلاب اسلامی و در سال ۱۹۹۰ صادر شد. در این سال کشیش سودمند در شهر مشهد به این جرم به دار آویخته شد سايت فارسي دوتچه وله آلمان .
وجود بحران‌های عظیم اقتصادی و سرکوب گسترده اجتماعی به همراه رشد خط فقر و بیکاری در حاکمیت ولی‌فقیه اکنون به رشد و نمو انواع اعتیاد ضریب غیرقابل‌برگشت زده است. این بحران در حالی است که در این رژیم پوسیده و سراسر فساد، دستیابی به مواد مخدر مانند هروئین، تریاک، مرفین، آمفتامین‌ها، ماری‌جوانا و حشیش، کوکائین و یا الکل و انواع و اقسام قرص‌های روان گردن به راحتی میسر است. نیم نگاهی به وضعیت شهرهای آلوده و به‌ویژه کلان شهرها و استان‌های ضربه‌پذیر نیز وجود موضوعی بنام تولید و توزیع گسترده مواد مخدر که بخش بزرگی از آن از طریق نیروهای سرکوبگر رژیم و سپاه پاسداران روانه کشوری شود را تائید می‌کند.این وضعیت بحرانی اکنون به حدی رسیده است که بنا برداده‌های حکومتی «قریب ۱۰ میلیون نفر» در ایران آخوند زده با هیولایی بنام اعتیاد دست به گریبان هستند. یک گزارش حکومتی به نقل از وزیر بهداشت رژیم در این رابطه می‌افزاید: «طبق آمارهایی که در زمینه اعتیاد جوانان اعلام شده است در مجموع با حساب خانواده آنها حدود ۱۰ میلیون نفر درگیر این معضل هستند». (سایت حکومتی سحام نیوز ۱۵ تیر ۱۳۹۶) بر این منطق می‌توان تخمین زد که این حجم بزرگ از جمعیت کشور تنها درگیر مواد مخدر بوده و آمار مربوط به اعتیاد سیگار و یا الکل اساساً در این اینجا مد نظر قرار نگرفته است، زیرا پیش‌تر معاون حکومتی در بخش پیشگیری و اعتیاد سازمان بهزیستی اعتراف کرده بود: «الگوی چندمصرفی مواد نگران کننده است. مصرف همزمان الکل و مواد و مصرف همزمان داروهای بدون تجویز پزشک (دارومخدرها) با مواد، مشاهده شده است که جای نگرانی دارد». وی سپس به بی‌نتیجه بودن شیوه‌های سرکوب حکومتی در زمینه مبارزه با اعتیاد و مصرف الکل اعتراف کرده و ادامه می‌دهد: «با توجه به ملاحظات شرعی و قانونی انتظار می‌رفت میزان مصرف الکل پایین‌تر باشد اما مصرف الکل در کشور بالاتر از انتظارات بود». (خبرگزاری حکومتی ایرنا ۱۵ شهریور ۱۳۹۵)همچنین از داده‌های حکومتی می‌توان استنتاج نمود که بحران اعتیاد در بسیاری از استان‌های ضربه‌پذیر و دارای نرخ بسیار بالای بیکاری و رکود اقتصادی، بسیار وخیم‌تر می‌باشد. برای نمونه این گزار ش حکومتی می‌افزاید: «بر اساس پیمایش ملی شیوع شناسی اعتیاد، شیوع مصرف مواد در استان‌های خوزستان، گلستان، کرمان و سیستان و بلوچستان، بالا و در استان یزد با شیوع کم بوده است؛ ضمن اینکه شیوع مصرف مواد در تهران نیز نرخی متوسط دارد».بنا بر آمارهای دولتی در رابطه با مصرف الکل در میان زنان که اکنون مورد بیشترین تحقیرها و سرکوب حکومتی قرار دارند، «مصرف‌کنندگان الکل در ایران ۳۰ درصد زن و ۷۰ درصد مرد هستند». همچنین به دلیل نبود زمینه‌های پژوهشی در حاکمیت فاسد و غارتگر آخوندی، به یقین دستیابی به آمار دقیق معتادان غیر ممکن است. وجود آمار و ارقام متناقض که هرازگاهی از سوی متولیان رژیم به بیرون داده می‌شود، بهترین بینه بر پنهانکاری های عامدانه حکومت برای روشنگری در این زمینه است. آخرین آمار تحقیقی مورد میزان شیوع مصرف مواد محرک، انواع داروهای روان‌گردان، الکل و سیگار می‌گوید: «تحقیق روی ۸ هزار جوان ۱۵ تا ۳۵ سال مناطق ۲۲ ‌گانه تهران انجام شده، نشان می‌دهد متوسط سن مصرف الکل به ۲۰ سال رسیده » است. (سایت آفتاب ایران ۳ اسفند ۱۳۹۵)
یک سازمان مدافع حقوق بشر اعلام کرد که در شش ماهه نخست سال میلادی ۲۰۱۷ اجرای ۲۳۹ اعدام در ایران، از جمله اعدام سه محکوم که هنگام ارتکاب جرم کمتر از ۱۸ سال داشتند، ثبت شده است. بر اساس گزارشی که روز دهم تیر ماه در وبسایت سازمان حقوق بشر ایران منتشر شده است، این سازمان ۱۹۴ اعدام غیررسمی و ۴۵ اعدام رسمی را در این مدت ثبت کرده است. رژیم آخوندی معمولا" زندانیان را تحت عنوان " قاچاچیان مواد مخدر"  و یا اعمال کاراهای خلاف  ، اعدام می کند.  سه نفر از اعدام شدگان ماههای اخیر افرادی بودند که در سن کمتر از ۱۸ سال مرتکب جرم شده بودند. سازمان ملل و برخی سازمان‌های بین‌المللی دیگر ایران را یکی از کشورهایی که بیشترین آمار اعدام در جهان را دارد معرفی کرده است، دستگاه قضایی ایران نیز اعلام کرده است که بیشتر این افراد به دلیل قاچاق مواد مخدر اعدام شده‌اند. با این حال، زید رعد الحسین، کمیسر عالی حقوق بشر سازمان ملل هفته گذشته در گزارش خود با بیان اینکه اکثر محکومیت‌های اعدام در ایران مربوط به قاچاق مواد مخدر هستند گفت که طبق استاندارد بین‌المللی در زمره «جرائم بسیار جدی» محسوب نمی‌شوند. یکی دیگر از آمار بالای اعدام در ایران، صدور حکم اعدام برای جرم قتل عمد است که بر اساس دستور دینی قصاص صورت می‌گیرد  
جمعه, 19 خرداد 1396 ساعت 18:31

حقوق‌بشر زیر ضربات سندان دیکتاتور

زندانیان سیاسی زندان گوهردشت کرج در نامه‌اي با عنوان «حقوق‌بشر زیر ضربات سندان دیکتاتور» به خانم عاصمه جهانگیر گزارشگر ویژه سازمان ملل در امور ایران، ضمن هشدار نسبت به افزايش اقدامات سرکوبگرانه ديكتاتوري فاشيستي حاكم برايران، نوشتند : نقض حقوق‌بشر در ایران تحت حاکمیت ولایت فقیه هم‌چنان ادامه‌دار و گسترده در حال اجراست زیرا از دیدگاه ما، امروز بیش از هر زمان دیگری جامعه و نهادهای اجتماعی آن به مرز فاجعه نزدیک و نزدیک‌تر شده است. سرکوب هدفمند و سیستماتیک کارگران و تحقیر و تعلیق جایگاه مقدس معلمان و به بند و اسارت کشیدن ایشان تا جایی که برای طرح خواسته‌های انسانی و حقوقی خود مجبور هستند هم‌چون اسماعیل عبدی دست به اعتصاب‌غذا زده و جان خود را در معرض خطر جدی بگذارند. به اسارت گرفتن فعالان حقوق‌بشر و فشار به پیرمرد ۸۵ساله، دکتر ملکی و ممنوع الخروج کردن او و جلوگیری از درمان ایشان برای اعمال خفقان عمومی و غیرانسانی نسبت به تمام کنشگران حقوق‌بشری امری مردود و اقدامی غیرانسانی است. گسترش موج اعدامها و پرونده‌سازیهای امنیتی، سرکوب و شکنجه پیروان ادیان و قومیتهای ایرانی، انحصاری کردن سرمایه‌های ملی و قدرت و در اختیار گذاشتن آن به دستگاههای امنیتی فشار هم‌چونسپاه پاسداران و وزارت بدنام اطلاعات و گسترش تروریسم و بنیادگرایی تحت نام صدور انقلاب و دخالت در امور کشورهای منطقه با هدف ایجاد تنشهای قومی_مذهبی برای استمرار هژمونی ولایت فقیه و حذف تمامی حقوق اجتماعی و مدنی زنان و ایجاد محدودیتهای دهشتناک برای زنان ورزشکار و تخریب شأن و جایگاه انسانی و مخالفت صریح عمامه به سرهای سفید و سیاه با سند جهانی ۲۰۳۰، تنها بخشهای کوچک از فجایع انسانی موجود در جغرافیای سرزمین ماست. ما زندانیان سیاسی امضا کننده این نامه خواستار رسیدگی سریع و عاجل نهادهای حقوق‌بشر نسبت به خطر جانی اسماعیل عبدی و دکتر ملکی و دیگر زندانیان سیاسی در حال اعتصاب‌غذا در زندانها هستیم و آشکارا اعلام می‌کنیم که مسئول اصلی و تضمین جانی و درمانی تک‌تک فعالان سیاسی و حقوق‌بشری و زندانیان سیاسی به عهده شخص اول جمهوری اسلامی یعنی ولایت فقیه است. زندانیان سیاسی و عقیدتی زندان رجایی شهر کرج ـ گوهردشت رضا اکبری منفرد حمید بابایی خالد حردانی مهدی فراحی شاندیز محسن صادقی شاهین ذوقی تبار ابراهیم فیروزی امیر قاضیان ابوالقاسم فولادوند سعید ماسوری ایرج حاتمی احمد کریمی جابر عابدینی پیروز منصوری فرید آزموده رو نوشت به شورای حقوق‌بشر ملل متحد ۱۷خرداد ۱۳۹۶.
پنج شنبه, 18 خرداد 1396 ساعت 02:00

اعتراف به سانسور گسترده اينترنتي

وزیر ارتباطات آخوند روحانی در مجلس رژیم  به سانسور گسترده در فضای مجازی اعتراف کرد و گفت:‌ “ما پالایش هوشمند را راه اندازی کرده ایم و ۴۰۰ میلیون نشانه تصویری را مسدود کردیم...همچنین در سه سال گذشته ۷ میلیون آدرسی که از مراجع صلاحیت دار به ما گزارش داده شده را بسته ایم و ۱۲۱ نرم افزار مهم و فیلتر شکن را مسدود کرده ایم.  اما یکسری از سایت‌ها رمز هستند و هنوز نتوانسته‌ایم از لحاظ فنی آنها را فیلتر کنیم. یک طبقه از ساختمان این وزارتخانه را نیز برای امنیت خالی کردیم و سرورهای لازم نیز تهیه شده است ”. وی افزود :‌از مدتی قبل نیز چندین بار با مسئولان ذیربط مکاتبه داشتیم و با آنها توافق کردیم که سایت‌هایی را که اسامی آنها را اعلام خواهیم کرد؛ از جمله سایت‌های ( مجاهدین)  که اخیراً تعدادی از آنها بسته شده را مسدود کنند ‌. وزیر اطلاعات کابینه آخوند روحانی در جلسه کمیسیون امنیت‌ مجلس رژیم گفت: وزارت اطلاعات ۵۰ هزار کانال تلگرامی را از صحنه خارج کرده است.
فدراسیون معلمان کانادا طی فراخوانی به جاستین ترودو, نخست وزیر و کریستیا فریلند, وزیر امور خارجه کانادا خواستار اقدام این کشور برای آزادی اسماعیل عبدی معلم زندانی شدند. در اين بیانیه خاطر نشان شده که اسماعیل عبدی, عضو هیات مدیره کانون صنفی معلمان تهران, در اعتصاب غذا بسر می برد و باید بدون قید و شرط آزاد شود.
جمعه, 12 خرداد 1396 ساعت 02:01

مدت زمان روزه داري كشورهاي مختلف

مدت زمان روزه داري در يك روز  در كشورهاي مختلف
به دنبال حركت‌هاي اعتراضي اقشار به‌جان‌آمدة مردم عليه چپاول و ستم رژيم آخوندي در تهران، اهواز، خرمشهر، نورآباد فارس، اراك، كنگان، خور، بيابانك، ياسوج و ميبد، مجلس ارتجاع نیز به غارت و چپاول مردم توسط نظام آخوندی اذعان کرد: حسن پور بیگلری عضو مجلس ارتجاع در مورد لایحه سرکوبگرانه مجلس رژيم برای جریمه و زنداني كردن حاشیه نشینان دراستفاده غیرمجاز از آب و برق گفت:  همه ما اونروز بحث این بود كه بیایم برای محرومین خانه بسازیم امروز بیایم بگیم آب و برق شون رو قطع نكردند اونهارو زندان بكنیم ‌  لاهوتی عضو دیگر مجلس نيز اذعان کرد: 11 میلیون حاشیه نشین امروز شما در كشور دارید كه با این پدیده برید یك لایحه بیارید تو مجلس یك طرح بیارید در مجلس ما با پدیده 11 میلیون حاشیه نشینی كه امروز تنها معظل آب و برق و گاز نیست و معضلات دیگری رو برای كشور فراهم كرده ما در هر صورت چگونه این پدیده رو باید حل بكنیم؟ چه كار واقعا اشتباه و وحشتناكیه هر كسی یك خطایی رو در كشور میخواد مرتكب بشه فوری میگیم آقا یك حبسی بهش بدیم بابا ما باید الان زندان زدایی بكنیم ما در هر صورت تعداد زندانی های ما رو باید در كشور كم بكنیم هر جرمی كه در داخل كشور هر كسی رو به هر شكلی مرتكب میشه یكی از بندهایی رو كه ما برایش می آریم زندان است شما این آثار زندان رفتنها رو آثار زندان فرستادن ها رو كه یك قاضی الان بر اساس قانونی كه بنده و جنابعالی تصویب میكنیم مجبوره اون فرد رو بفرسته بر حسب قانون زندان خب شما واقعا معضلات و آثار منفی و طبعات منفی و آثار اجتماعی اش شما فكر كردید یوسفیان ملا عضو دیگر مجلس ارتجاع نيز درمورد بحران بيكاري در ايران گفت: مشكل كشور الان مشكل اشتغال است.مراجعاتی كه ما در روز داریم شاید بالغ بر 80 در صد شاید 90 در صد عزیزانی كه مراجعه میكنند میگند ما كار میخوایم شغل میخوایم. میگن آقا یك واحد تولیدی كه ده میلیارد سرمایه گذاری شده جنسی كه تولید كرده و به بازار عرضه میكنه بلافاصله پولش برنمی گرده. باید بانكها 500 میلیون 300 میلیون به اینها تنخواه گردان بدند تا مواد اولیه بخرند تا مزد كارگر را بدند تنخواه گردان نمیاد نتیجه این میشه بسیاری از افراد میان دم مجلس دم استانداریها, میگند ما شش ماه حقوق نگرفتیم سه ماه حقوق نگرفتیم این مال همان نداشتن پشتیبانی است. داود محمدی عضو مجلس ارتجاع به ناکارآمدی نهادهای وابسته به دولت و ولی فقیه ارتجاع ، در احقاق حقوق کارگران اذعان کرد: كارگران نجیب و زحمتكش حدود 50 شركت كارخانجات استان واقعا به تنگ آمده اند و كارد به استخوانها آنها رسیده و بیش از دو تا 30ماه است كه حقوق حقه خودشون رو دریافت نكردن, بارها در مقابل دفاتر ائمه جمعه, استانداری و مجلس شورای اسلامی تجمع كردند, ولی با كمال تاسف تلاشهای آنها تا كنون به جایی نرسیده.
راديو زمانه 24 مي 2017 ـ زندانی عقیدتی, مریم اکبری منفرد , به سه سال زندان یا بیشتر و تبعید به یک زندان دورافتاده تهدید شده است. مقامات ایران این تهدیدها را به تلافی نامه‌های سرگشاده او در زمینه حقیقت‌طلبی و دادخواهی برای اعدام فراقضایی خواهر و برادرش در تابستان ۱۳۶۷ مطرح کرده‌اند. او از سال ۱۳۸۸ در زندان اوین دوران محکومیت ۱۵ ساله‌اش را می‌گذراند. در تاریخ ۲۳ اردیبهشت, حسن جعفری, همسر مریم اکبری منفرد, پس از احضار تلفنی برای بازجویی در دفتر وزارت اطلاعات تهران حاضر شد. به او هیچ دلیلی برای احضار داده نشد. حسن جعفری گفته که در وزارت اطلاعات, مأموران اطلاعات به او توهین کرده و تهدید کرده‌اند همسرش با سه سال زندان یا بیشتر و تبعید به زندانی در سیستان و بلوچستان مواجه خواهد شد. مأموران اطلاعات اخطار داده‌اند که این تهدیدات را به اجرا می‌گذارند مگر اینکه مریم اکبری منفرد نامه‌نگاری و اطلاع‌رسانی در مورد سرنوشت و محل دفن چند هزار زندانی, از جمله خواهر و برادرش را که به طور فراقضایی در سال ۱۳۶۷ اعدام شدند, متوقف کند. مریم اکبری منفرد از مهر ۱۳۹۵ که در دادسرای تهران یک شکایت رسمی ثبت کرد, چندین نامه نوشته است و درخواست خود از مقامات برای انجام تحقیقات رسمی در مورد قتل عام سال ۱۳۶۷, افشای محل گورهای دسته‌جمعی که زندانیان در آن دفن شده‌اند و شناسایی هویت عاملان و آمران را پیگیری کرده است. تا به امروز مقام‌های رسمی هیچ‌گونه رسیدگی‌ای به شکایت او نکرده‌اند. آنها در عوض به تاکتیک‌های مختلف تنبیهی متوسل شده‌اند و از جمله از اعزام مریم اکبری منفرد به مرکز درمانی خارج از زندان برای دریافت مراقبت‌های پزشکی مناسب رماتیسم مفاصلی و مشکلات تیروئید خودداری کرده‌اند. او از درد شدید در پاهایش رنج می‌برد. آنها همچنین بارها تهدید کرده‌اند که ملاقات او با خانواده‌اش را قطع خواهند کرد. مریم اکبری منفرد در نامه‌ای سرگشاده در آبان ۱۳۹۵ نوشت: «گمان می‌کنید برای کسی مانند من چه چیزی می‌تواند باعث وحشت شود. شماها چه چیزی برایم باقی گذاشته‌اید که مرا از محروم کردن از آن می‌ترسانید. واقعاً شرم نمی‌کنید [یک] مادر را تهدید به قطع ملاقات [با فرزندانش] می‌کنید؟ » مریم اکبری منفرد از دی ماه سال ۱۳۸۸ زندانی شده و در حال سپری کردن دوران محکومیت ۱۵ سال زندان به جرم محاربه است. محکومیت او تنها بر اساس تماس‌های تلفنی با بستگانش که از اعضای سازمان مجاهدین خلق هستند ویک باربه عراق برای ملاقات با آنها صادر شده است.  
دادگاه تجدید نظر استرالیا تصمیم اداره مهاجرت این کشور برای لغو ویزای شش پناهنده ایرانی را به دلیل سفر به ایران پس از دریافت روادید اقامت پناهندگی تایید کرده است. این افراد گفته بودند در کشور خود امنیت جانی ندارند اما بلافاصله پس از اخذ اقامت به ایران سفر کرده بودند. بنابر گزارش روزنامه “هرالد سان” ملبورن، این افراد که با پرداخت پول به قاچاقچیان انسان خود را به استرالیا رسانده بودند، در فرم‌های مربوط به تقاضای پناهندگی عنوان کرده بودند که “جانشان در ایران در خطر است” اما بلافاصله پس از دریافت ویزای پناهندگی با گذرنامه ایرانی به کشورشان سفر کردند. اداره مهاجرت استرالیا با پی بردن به “سفرهای مکرر” این افراد، ویزای پناهندگی آنها را لغو کرد. اما پس از شکایت اولیه با حکم دادگاه بدوی این افراد توانستند به اقامت در استرالیا ادامه دهند ولی با اعلام رای نهایی دادگاه تجدید نظر اخراج آنان از استرالیا قطعی شده است. بر اساس گزارش هرالد سان، یکی از این افراد پس از دریافت پناهندگی سه بار به ایران سفر کرد که “یکی از این سفرها به منظور ازدواج با همسر ایرانی” بوده است. یک زن و شوهر ایرانی هم که به کشورشان سفر کرده بودند پیش از دریافت مدارک اقامتی در استرالیا گفته بودند در صورت برگشت به کشورشان ممکن است اعدام شوند. این شهروندان ایرانی بین سال‌ها ی ۲۰۰۹ تا ۲۰۱۴ میلادی خود را به استرالیا رسانده بودند. سابق بر اين كشور هلند نيز در اقدامي مشابه، پناهندگاني را كه به كشورشان تردد داشتند دستگير و اخراج كرد. علاوه بر اين اخيرا دولت فدرال آلمان نيز اقدام به سختگيري و كنترل و دستگيري افرادي مي كند كه به ايران تردد دارند. ماه مارس چند نفر به همين دليل توسط پليس دستگير شده و كليه مدارك شناسايي و شخصي آنها ضبط شده و در تهديد اخراج قرار دارند. گفته مي شود اين اقدام، بعنوان يك اقدام مشترك اروپايي، در دستور كار همه كشورهاي اروپايي قرار دارد.
رئیس جنایتکار حفاظت -اطلاعات زندان زابل، در یک اقدام وحشیانه یک زندانی 45ساله را نیمه شب هنگام استراحت، از طبقه سوم تخت به پائین پرت کرد که در نتجه ضربه مغزی در جا، جان سپرد. گزارشهای منتشر شده حاکیست که غلامرضا رضایی رئیس جنایتکار  حفاظت - اطلاعات زندان زابل مواد مخدر به زندان وارد می کند و در بین زندانیان می فروشد و به اخاذی از زندانیان می پردازد. در اقدام جنايتكارانه ديگر، نیروهای  اطلاعاتی سپاه پاسداران در اهواز  روز چهارشنبه راه های ورودی و خروجی منطقه ملاشیه در حومه غربی شهر اهواز را محاصره کردند و به چند منزل در خیابان ۱۶ منطقه ملاشیه هجوم بردند. در این  یورش جنایتکاران یک جوان 29 ساله به نام عدنان حردانی بر اثر اصابت گلوله جان باخت.

مسعود رجوی - پیام شماره۱۱ - آماده باش دوران سرنگونی - ۱۲ آبان ۱۳۹۷

massoud rajavi10 1396 8e878

ضد فتوا

فعالیت انجمن‌های پوششی وزارت اطلاعات در آلمان