12152019یکشنبه
بروزرسانیچهارشنبه, 13 جون 2018 11:27

موسیقی

دوشنبه, 17 فروردين 1394 ساعت 00:13

آشنایی با سازهای ایرانی قسمت سوم ـ تار

تار در لغت به معنی رشته است و در آلات موسیقی همان است که به اصطلاح امروز سیم گفته می شود و پیشینیان، آن را وتر می نامیدند. هیچ سازی نیست که از آن (سیم) بی بهره باشد مگر آلات بادی که در آنها فشار هوا موجب ارتعاش و تولید صوت می شود. تار از جمله سازهای زهی مضرابی است که در ساخت آن از چوب، پوست، استخوان، زه، استفاده می‌شود تار یکی از مهمترین سازهای موسیقی کلاسیک (سنتی) ایران است و از حدود 200 سال پیش، از آن به عنوان یکی از سازهای اصلی موسیقی ایرانی نام برده شده است.طول کلی این ساز حدود 95 سانتی متر است. نوازنده تار ایرانی در حالت نشسته ساز را به صورت افقی روی ران پا قرار می‌دهد، به طوری که دسته تار طرف چپ و کاسه طنینی طرف راست نوازنده قرار گیرد. نوازنده سر انگشت‌های دست چپ را روی دستان‌هایی که در طول دسته تار بسته شده است حرکت می‌دهد و با مضرابی که در دست راست دارد به سیم‌ها زخمه می‌زند.تار از اواسط قرن ۱۸ میلادی با شمایل کنونی‌اش شناخته شده است. دسته‌ای بلند متصل به کاسه‌ای دو تکه (کاسه و نقاره) است که از کنده‌کاری در چوب درخت توت درست شده و لایه نازکی از پوست روی کاسه‌ها کشیده شده است.در قسمت دسته ۲۶ تا ۲۸ پرده قابل تنظیم وجود دارد. تار دارای 6 سیم از جنس فلز بوده و در ۳ دسته ۲ تایی روی آن کشیده شده است و به‌وسیله مضراب (زخمه‌ای از جنس برنج) نواخته می‌شود.روی کاسه و نقاره تار پوست کشیده شده و خرک تار بر پوست کاسه تکیه کرده است. قسمت نقاره در انتهای بالائی به دسته (گردن) متصل شده است.دسته تار بلند (45 تا 50 سانتیمتر) است و بر کناره‌های سطح جلویی آن دو روکش استخوانی چسبانده‌اند. دور دسته، دستان‌ها (پرده‌هائی عمود بر طول آن با فواصل معین) بسته شده، قطر هر دستان در اصوات اصلی دستگاه‌های موسیقی ایرانی، کمی بیشتر از اصوات گذرا و کم اهمیت‌تر این موسیقی است.جعبه گوشی (سر) در انتهای بالائی دسته قرار گرفته و از هر طرف 3 گوشی بر سطوح جانبی جعبه کار گذاشته شده است.سیم‌های 6 گانه عبارتند از: 2 سیم سفید (پائین) که همصدا کوک می شوند، 2 سیم زرد (همصدا)، یک سیم سفید نازک (به نام«زیر») و یک سیم زرد (بم) که دوتای آخری غالباً به فاصله اکتاو کوک می‌شوند. استاد جلیل شهناز فاصله سیم‌های همصوت سفید، نسبت به سیم‌های زرد غالباً «چهارم» و سیم‌های سفید نسبت به سیم بم معمولاً فاصله اکتاو یا هفتم را تشکیل می‌دهند.تار با مضرابی کوچک از جنس برنج به طول تقریبی 3 سانتیمتر نواخته می‌شود، در قسمتی از نصف طول مضراب، برای آنکه در دست‌های نوازنده راحت قرار گیرد، با موم پوشیده شده است.قسمت‌های مختلف تار عبارتند از:کاسه طنینی: این کاسه از چوب یک تکه در دو حجم تو خالی (یکی بزرگتر و یکی کوچکتر) ساخته شده . قسمت بزرگ را کاسه و قسمت کوچک را نقاره می‌گویند. روی دهانه‌های باز کاسه و نقاره پوست می‌کشند. خرک را روی پوست کاسه قرار می‌دهند. جنس چوب این کاسه‌ها معمولا از چوب درخت توت است.پوست: پوست تار از قسمت نازک پوست چهار پایانی مثل بره و بز تهیه می‌شود.خرک: خرک معمولا از جنس استخوان به کار رفته در روی دسته شیطانک به طول تقریبی 5 و ارتفاع 2 سانتی متر ساخته می‌شود که با دو پایه‌های کوچک خود روی پوست کاسه قرار می‌گیرد. سیم‌ها هر یک جداگانه بر روی شیارهای کوچک خرک قرار می‌گیرند.دسته: دسته تار از چوب‌های سخت مانند گردو یا توت به صورت لوله‌ای توپُر به طول تقریبی 50 و قطر 4 سانتی متر ساخته می‌شود. دستان‌ها(پرده) با فواصل معین روی آن بسته می‌شوند.سر پنجه و گوشی: سر پنجه یا جعبه کوک (جعبه گوشی) در ابتدای دسته قرار گرفته و 6 عدد گوشی روی آن نصب می‌شوند و بوسیله آن، سیم‌ها کوک می‌شوند.شیطانک: قطعه استخوانی باریک و کم ارتفاع است. عرض آن به اندازه عرض دسته تار و ارتفاعش دو میلی متر است و دارای شیارهای کم عمقی است که سیم‌ها هر یک از درون یکی از شیارها می‌گذرد و به طرف گوشی می‌روند.مضراب: مضراب قطعه ای است فلزی معمولا از جنس برنج، به طول تقریبی 3-4 سانتی متر و نیمی از طول آن که در دست نوازنده قرار می‌گیرد با موم پوشیده می‌شود.سیم‌ها: تار دارای 6 سیم است که سیم‌های اول و دوم از جنس فلزی سفید رنگ، سیم‌های سوم و چهارم از جنس برنج، سیم پنجم(واخوان) فلز سفید رنگ و سیم ششم (بم) از جنس فلزی زرد رنگ است. نوازندگان پیشین :• آقا حسینقلی• میرزاعبدالله• درویش خان• اسماعیل ساقی• علینقی وزیری• موسی معروفی• یحیی زرین پنجه• علی‌اکبر شهنازی• مرتضی نی‌داوود• عبدالحسین شهنازی• غلامحسین بیگجه‌خانی• لطف‌الله مجد• عطا جنگوکنوازندگان حاضر :• جلیل شهناز • فرهنگ شریف• هوشنگ ظریف• فریدون حافظی• محمدرضا لطفی • حسین علیزاده • محسن نفر• داریوش طلایی• کیوان ساکت• داریوش پیرنیاکان• حمید متبسم•محمدرضا طاهرزاده ارشد تهماسبی  مجید درخشانی• شهرام میرجلالی• حمید طهماسیان سازندگان تار :از سازندگان به نام این ساز در دوران قاجار می‌توان از یحیی اول و یحیی دوم و عباس و جعفر صنعت وبعد از آنها به رمضانعلی شاهرخ و در دوران ما به استاد ابراهیم قنبری مهر و ازپژوهشگران سازهای ایرانی استاد تسنیمی اشاره کرد. تار از چه زمانی به وجود آمده:این که از چه زمانی این نام به سازی که امروز در دست ما است (تار) اطلاق شده معلوم نیست. تنها در شعر فرخی سیستانی تار در ردیف "نزهت" که نام يك آلت موسیقی است به کار رفته است: آنچه مسلم است این است که ما تا دوره صفویه سازی به نام و شکل تار امروزی نداشته ایم. زیرا در نقاشی های آن دوره هم اثری از آن دیده نمی شود. در صورتی که در مجلس بزم تالار چهل ستون اصفهان کمانچه، عود و سنتور دیده می شود. ساز دیگری در ایران به نام طنبور یا تنبور سابقه بسیار قدیم دارد که فارابی نیز از آن نام می برد و در اشعار شاعران پیشین ایران هم ذکر آن رفته است. چنان که منوچهری دامغانی می گوید: به یاد شهریارم، نوش گردان به بانگ چنگ و موسیقار و طنبور و هم چنین در جای دیگر سروده است: خنیا گرانت، فاخته و عندلیب را بشکست نای در کف و طنبور در کنار بعضی گویند تار، همان بربط باستانی است که بعدها عود نامیده شده است. در این که عود و بربط یکی است شکی نیست. ولی تار به طنبور بیشتر شباهت دارد تا به عود و بربط.در قدیم دو نوع طنبور بوده است: طنبور خراسانی و طنبور بغدادی. این ساز دو سیم داشته و مضرابی بوده که با انگشتان دست راست نواخته می شده و هم اکنون در کردستان معمول است.بر خلاف عود که دسته ای کج دارد، دسته تنبور راست و بلند است و مانند تار، پرده بندی می شود، ولی عده پرده های آن کمتر است. شکل طنبور همه جا در نقاشی های قدیم بخصوص در مینیاتورها دیده می شود و کاسه آن از چوب است و دهانه آن هم پوست ندارد مثل سه تار. ولی کاسه آن بزرگ تر است و به شکل یک نصفه خربزه است.به نظر چنین می رسد که سه تار از نوع طنبور بوده است. با این تفاوت که طنبور را با چهار انگشت دست راست (بدون شست) به صدا در می آوردند ولی در سه تار، ناخن سبابه عمل مضراب را انجام می دهد. احتمالاً چون صدای سه تار کم بوده است کاسه این ساز را بزرگ تر کرده و روی آن پوست کشیده اند و با مضراب فلزی نواخته اند تا طنین آن بیشتر شود. مخترع تار: این که شهرت دارد ابونصر فارابی مخترع تار بوده است سند تاریخی ندارد.در دوره صفویه از نوازنده ای به نام استاد "شهسوار چهارتاری" نام برده اند و معروف است که "شیخ حیدر" مخترع چهار تار است. هم چنین گویند شخصی به نام "رضاء الدین شیرازی"، شش تار را اختراع کرده است.به طورکلی تار در دوره قاجاریه یکی از ارکان موسیقی ایران شده است.سازهای هم خانواده :در سال های اخیر هر گونه نوآوری بر روی این ساز، بیشتر به افزایش کیفیت و کارایی آن منجر شده است. تنها اتفاق مهم در این خصوص ساخت اندازه هایی کوچک تر و بزرگ تر از تار معمولی بود که به پیشنهاد کلنل علی نقی وزیری و البته با الگو برداری از فرهنگ موسیقی غربی، به نام های تارسوپرانو و تارباس ساخته شدند. از این دو، فقط تارباس موفق شد در موسیقی نوین ایران جایی پیدا کند و امروزه بیشتر گروه های موسیقی ایرانی از آن بهره می برند. صدادهی تارباس یک هنگام (Octave) بم تر از تار معمولی است. این ساز فقط سه عدد سیم دارد و معمولاً از سیم های گیتار و در مواردی از سیم های ویلنسل بهره می گیرد. تارباس با مضرابی از جنس پلاستیک یا شاخ حیوان نواخته می شود. صدای تک نوازی آن خیلی جذاب نیست ولی در گروه نوازی کاربرد فراوان دارد. در تارباس فقط صداهای بم مورد نیاز است. به همین دلیل روی بخش نقاره، همانند تار پوست نمی اندازند و این قسمت غالباً به صورت خالی دیده می شود. برخی نیز برای زیبایی، روی آن را با یک توری نازک می پوشانند. تجربه های نوین :تار از گذشته همواره در دو نقش تکنواز و همنواز ایفای نقش می کرده است. قدرت صدای آن با سازهایی چون سنتور، عود، کمانچه و نی برابری می کند و بدون میکروفون می تواند در کنار این سازها به همنوازی بپردازد. در سال های اخیر علاوه بر کارهای گروه نوازی ایرانی، آهنگ های مستقلی نیز برای این ساز تصنیف شده است. آهنگ هایی مانند چند نوازی تار که نخستین بار توسط آهنگسازی به نام محسن نفر صورت گرفت و یا دونوازی تار به نام شورانگیز، ساخته حسین علیزاده با اجرای مشترک خودش و ارشد تهماسبی. البته خیلی پیش تر، علی نقی وزیری، آهنگ های دونوازی برای تار نوشته بود ولی عموماً این آهنگ ها شبیه دونوازی های غربی بودند که بیشتر توسط هنرآموزان هنرستان موسیقی اجرا می شدند و در مجموع از اقبال عمومی برخوردار نبودند. در مجموع تجربه محسن نفر در آهنگ چند نوازی تار و تارباس که بیشتر بر اساس تشکیل آکورد زیر ملودی اصلی شکل گرفته بود و همچنین تجربه دونوازی تار ساخته حسین علیزاده که از نوعی فن چند صدایی موسوم به کنترپوان استفاده می کرد، به مذاق شنوندگان موسیقی ایرانی بیشتر خوش آمدند. در خصوص تجربه های نوین تار همچنین می توان به آهنگ فانتزی برای تار و ارکستر ساخته حسین دهلوی اشاره کرد. این آهنگ در اصل بر اساس "بندباز" ساخته کلنل علینقی وزیری بسط و گسترش یافته است.تار همواره در کانون تمدن های شهری بوده و کاربردی در موسیقی محلی نداشته است ولی در چند دهه اخیر و به خصوص با راه اندازی رادیو ایران، برخی نوازندگان محلی به این ساز روی آوردند. از سوی دیگر برخی نوازندگان موسیقی شهری نیز سعی کردند با استفاده از آن، آهنگ های محلی را بازنوازی کنند. اجرای برخی آهنگ های مشهور موسیقی غربی با تار از دیگر تجربه های نوازندگان معاصر است. چنین تجربه ای ابتدا در باکو پایتخت کشور آذربایجان توسط تارنوازان آذری صورت گرفت و امروزه نیز کیوان ساکت، یکی از نوازندگان ایرانی به چنین تجربه ای روی آورده است. این آثار در اصل برای سازهایی مثل ویولون، پیانو و گیتار نوشته شده اند که در اجرای جدید با صدادهی تار، رنگ متفاوتی به خود گرفته اند. روشن است اجرای چنین آثاری در مقوله موسیقی ایرانی نمی گنجد. بلکه صرفاً تجربه ای برای ایجاد یک موسیقی جدید با هویت دوگانه است.
تسليت مريم رجوي به خانواده آندرانيك و به جامعه هنرمندان و مردم ايرانآهنگساز، رهبر اركستر و استاد برجسته موسيقي ايران، هنرمند نامدار عضو شوراي ملي مقاومت ايران، آندرانيك آساطوريان، روز يكشنبه 3اسفند ماه (22فوريه) در سن 73سالگي در اثر بيماري سرطان، در بيمارستان درگذشت.آندرانيك هنرمند مسيحي از مفاخر موسيقي ايران و از پيشگامان بي بديل موسيقي مدرن و پدر موسيقي پاپ ايران بود.آندرانيك نه تنها به خاطر 50سال كارنامه پربار و خلاق هنريش و آثار جاوداني كه از خود به جاي گذاشت بلكه به خاطر وارستگي و خصايل برجسته انساني و گام نهادن در مسير مقاومت عادلانه مردم ايران و پشتيباني بيوقفه اش از رزم آوران آزادي در اشرف و ليبرتي در بين ايرانيان و آزاديخواهان ايراني از محبوبيت و احترام ويژه يي برخوردار بود. او از اوايل دهه90 قرن گذشته به همكاري با مجاهدين و شوراي ملي مقاومت پرداخت و در 20سال گذشته همواره و در سخت ترين شرايط به حمايت از مجاهدان اشرفي پرداخت.خانم مريم رجوي، رئيس جمهور برگزيده مقاومت، به خانواده آساطوريان و جامعه هنرمندان، به مردم ايران تسليت گفت و تأكيد كرد او نام جاودانه ديگري در تبارنامة بزرگان و شهيدان مسيحي در تاريخ معاصر ايران از انقلاب مشروطه تاكنون است.دبيرخانه شوراي ملي مقاومت ايران3 اسفند 1393 (22فوريه 2015)
آهنگساز و استاد برجسته موسیقی آندرانیک آساطوریان، هنرمند بزرگ و انقلابی و عضو شورای ملی مقاومت ایران، در اولین ساعات بامداد امروز به وقت لس‌آنجلس پس از نبردي سخت با بیماری سرطان، در بیمارستان درگذشت. به اين ترتيب تاریخچه مجسم نیم قرن هنر و موسیقی ایران در وجود آندرانیک جاودانه شد.زنده‌یاد آندرانیک آساطوریان خود را مجاهد اشرفی می‌نامید و در همه این سال‌ها یار و غمخوار رزمندگان بود، براستی او افتخار هنر و مقاومت ملت ایران است. ارامنه و مسیحیان ایران با تقدیم چنین هنرمند و فرزند پرافتخاری، نام جاودانه دیگری را درتبار بزرگان و شهیدان مسیحی در تاریخ معاصر ایران از صدر مشروطه تاکنون به ثبت دادند.او هنرمندی مردمی بود و عشق او به مردم ایران و اشرفیان زبانزد خاص و عام بود. زنده یاد اندرانیک در 10 فوریه 2015  پیامی به اشرفیان رزمگاه لیبرتی فرستاد و عشق خالصانه خود را چنین بیان کرد :اشرفيان عزيزم نورچشمان مردم ايران از محبت هاي شما در اين دوران بيماری بي نهايت سپاسگزارم. منهم يك اشرفی هستم و پر افتخارترين و زيباترين روزهای زندگی ام، روزهائی است كه با شما بودم و برای شما سرودم و آهنگ ساختم. من در دريای محبت های شما، درد بيماری را بهترتحمل می كنم و از همه همرزمان شورائی و خواهران و برادران مجاهدم كه در اين دوران لحظه به لحظه با من هستند ممنونم. خدا شاهد است از اول ورودم به بيمارستان، با تمام احساسم به فكر اشرفی های ليبرتی بودم و به همسرم آيدا گفتم كه اينجا اين همه امكانات هست در حاليكه خواهران و برادران بيمارم در ليبرتی در شرايط محاصره قرار دارند و نميدانم چطور بايد معالجه شوند؟ به فكر مسعود بودم و شرايط سختی كه درآن بسر ميبرد. ميدانم دشمن با تمام امكاناتش دنبال ضربه زدن به او و اشرفيهاست چرا كه به درستی آنها را دشمن اصلی و سازش ناپذير خود ميداند و به همين دليل هم از هيچ جنايت و ترور و دروغ پراكنی توسط مإموران و مزدورانش در داخل و خارج كشور عليه مقاومت و بخصوص رهبری آن فروگذار نميكند، و البته علتش استقبال روز افزون مردم ايران از اين مقاومت است. جوانانی كه بطور مستمر از ايران با من تماس ميگيرند، همه ميگويند تنها اميد آزادی مردم ايران شما هستيد. من بالاترين افتخار زندگی ام همراهی با مجاهدين و عضويت در شورای ملی مقاومت ايران و حضور در مقاومتی است كه مسعود و مريم آنرا رهبری ميكنند و هدف نخستش سرنگونی رژيم جنايتكار و ضد ايرانی آخوندهاست. من همواره به همه گفته ام كه يك اشرفی مجاهد هستم و اشرفی مجاهد خواهم ماند. بايد بگويم همسرم آيدا در همگامی و همراهی با مجاهدين و شورا همواره، پشتيبان و يار و همرزم و مشوقم بوده است. آندرانيك آساطوريان، اشرفی مجاهد ۲۱ بهمن ۱۳۹۳ ۱۰ فوريه ۲۰۱۵اندرانیک خود را مجاهدی اشرفی می دانست و بر سر ایمان خویش تا به آخر ایستاد . او الگویی راستین برای هنرمندان مردمی میهن اسيرمان بود. یادش گرامی و راهش پررهرو باد
باربد از موسیقیدانان و نوازندگان بنام و از بزرگترین آهنگسازان عهد خسرو پرویز بود که بسیاری از الحان و نواهای موسیقی را که هنوز بعضی از آنها با همان نام در ردیف دستگاههای موسیقی کنونی ما باقی مانده است از ساخته ها و پرداخته های او می دانند و بعضی اختراع مقامات را به او نسبت می دهند
چهارشنبه, 05 شهریور 1393 ساعت 02:00

نگاهی اجمالی به موسیقی سنتی ایرانی

موسیقی سنتی ایرانی، شامل دستگاه‌ها، نغمه‌ها، و آوازها، از هزاران سال پیش از میلاد مسیح تا به امروز سینه به سینه در متن مردم ایران جریان داشته، و آنچه دل‌نشین‌تر، ساده‌تر و قابل‌فهم تر بوده‌است امروز در دسترس است، ب
لودويگ وان بتهوون در 17 دسامبر سال 1770 در شهر بن آلمان ديده به جهان گشود. وی به عنوان بزرگترين موسیقیدان تاریخ در دوران کلاسیک و آغاز دوره رومانتیک بشمار مي رود. پدرش «یوهان وان بتهوون» اهل هلند (فلاندر آن زمان) بود و مادرش «ماگدالِنا کِوِریچ وان بتهوون» تبار اسلاو داشت.
عطاءالله خرم يکی از آهنگسازان نامدار و پرکار ايران بود که علاوه بر ساختن 450 آهنگ، تحقيقات و تأليفات بسيار جامعی در مورد موسيقی ايران به دوستداران موسيقی عرضه کرد.
چهارشنبه, 21 اسفند 1392 ساعت 09:00

فستیوال "تخیل"، در پاریس

از سال 1997، خانه "فرهنگ های جهان"، فستیوالی را به نام "فستیوال تخیل" برپا نهاده که هدفش نشان دادن ویژگی‌های مردم و تمدن‌های جهان کنونی است.از این رو با فرا رسیدن بهار، به کمک چند نهاد پاریسی، منطقه ای و اروپائی، به معرفی سنت‌ها، جشن‌ها، مراسم و نمایش‌های ملل مختلف می پردازد.
سه شنبه, 24 دی 1392 ساعت 11:25

تاريخـچه موسيقي ايران

موسيقي ايراننقوش و حجاري ها و نگـارگـري هاي به جاي مانده از دوران باستان تا زمان اسلام نشان دهـنده عـلاقه و ذوق ايرانيان به هـنر موسيقي مي باشد. در دوران پس از اسلام موسيقي به دليل مخالف ها، شکوفايي دوران پـيشين خود را از دست داد. ولي به هـر حال به حيات خود ادامه داد.
عود یا بربط و یا رود از جمله معمول‌ترین سازهای موسیقی ایران قدیم است با ظاهری به شکل گلابی، از جنس چوب در خت توت یا آبنوس با کاسه طنینی بزرگ و دسته کوتاهاین ساز در گروه سازهای زهی - زخمه‌ای قرار می‌گیرد، طول آن تقریبا 85 سانتی متر است و هنگام نواختن به صورت افقی روی ران پا گذاشته می‌شود.
سنتور یا سنطور یکی از سازهای موسیقی ایرانی است که ساخت آن را به فیلسوف عالیقدر و موسیقیدان بزرگ قرن چهارم، ابونصر فارابی نسبت داده اند. شواهد و علائم بجای مانده از نقاشی ها وحکاکی های موجود از دوره های آشوری و بابلی (۶۶۹ قبل از میلاد)، تصویرهایی را نشان می دهد که در آن افراد، آلاتی ذوذنقه شکل شبیه سنتور را که به وسیله طناب یا نخی که بدان متصل بود از گردن آویخته و با آن می نواختند.
گوشه های مهم دستگاههای موسیقی ایرانیدستگاه همایونهمایون یکى از بزرگ‌ترین دستگاه‌ها مى‌باشد که محبوبیت خاصى بین مردم ایران دارد. همایون آوازى است باشکوه و مجلل، آرام و در عین حال بسیار زیبا و دلفریب.
چهارشنبه, 10 شهریور 1389 ساعت 02:00

بهار ایران زمین

ترانه بهار ایران زمین - تقدیم به مردم ایران
یکشنبه, 07 مهر 1392 ساعت 23:26

دستگاههای موسیقی ایرانی را بشناسیم

بحث دستگاه های ایرانی: شاید اولین چالش در برخورد با کلمه دستگاه،وجه تسمیه ی ان باشد.دستگاه، یعنی محل گذاشتن دست از نظر لغوی و از نظر موسیقیایی، چون محل گذاشتن انگشتان در هر دستگاه از موسیقی ایرانی با دستگاه دیگر تفاوت داشته، به اصطلاح هر بخش از موسیقی ایرانی رو دستگاه یعنی محل های بخصوص گذاشتن دست روی دسته ساز نام گذاری کردند. اگر موسیقی ایران را یک کشور فرض کنیم، دستگاه را به استان، نغمه را شهر و گوشه را به خانه می توان تعبیر کرد.

مسعود رجوی - پیام شماره۱۱ - آماده باش دوران سرنگونی - ۱۲ آبان ۱۳۹۷

massoud rajavi10 1396 8e878

ضد فتوا

فعالیت انجمن‌های پوششی وزارت اطلاعات در آلمان