12102019سه شنبه
بروزرسانیچهارشنبه, 13 جون 2018 11:27

فرهنگ و هنر

یکشنبه, 24 شهریور 1398 ساعت 21:02

دنياي انساني فارغ از دین و مذهب

کوتوله معلولِ مسیحی بنام سمیر، بر دوش دوست نابینای مسلمان خود بنام عبدالله بود
عيد و بهار همه عزيزان مبارك بهار  بهار معجزه  است هر چند بار که بیاید 
دوشنبه, 06 اسفند 1397 ساعت 19:58

برندگان بزرگ اسکار ۲۰۱۹

سرانجام فصل جوایز سینمایی جهان به ایستگاه پایانی خود رسید و نود و یکمین دوره مراسم اسکار یکشنبه ۲۴ فوریه (بامداد دوشنبه ۶ اسفند به وقت ایران) در سالن دالبی تئاتر شهر لس آنجلس برگزار شد
جمعه, 03 اسفند 1397 ساعت 19:11

نامزدهای سه رشته اصلی اسکار ۲۰۱۹

نود و یکمین مراسم اهدای جوایز آکادمی علوم و هنرهای سینما یا «اسکار» روز یکشنبه ۲۴ فوریه برگزار می شود. تا فرا رسیدن آن روز، خیلی از مشتاقان سینما بی صبرانه منتظر هستند تا اسامی برندگان را بشنوند. در آستانه این رویداد مرور دوباره ای بر اسامی نامزدهای ۲۰۱۹ داریم.
جمعه, 05 بهمن 1397 ساعت 20:37

نادین لبکی زن عرب نامزداسکارشد

خانم نادین لبکی فیلمساز لبنانی به نخستین کارگردان زن دنیای عرب تبدیل شد که نامزد جایزه اسکار می‌شود.فیلم «کفرناحوم‌»‌ به کارگردانی نادین لبکی ۲ روز پیش به جمع ۵ نامزد نهایی اسکار بهترین فیلم غیرانگلیسی‌زبان اسکار راه پیدا کرد و نام لبنان را در کانون توجه سینمادوستان جهان قرار داد.
مقدمه: موسیقی نیاز انسان موسیقی نیازی فیزیولوژیک, ذهنی, احساسی, اجتماعی و فرهنگی در زندگی انسان است و از طریق این نیاز ها ریشه گسترده ای در تار و پود زندگی بشر پیدا کرده است.موسیقی رابطه زیستی و فیزیولوژیک با مغز آدمی دارد.ریتم, محرک بیولوژیک و ملودی مولد لذت,خوشی و خیال انگیزی است به این دلیل کوچک ترین کنش ریتمیک و نوای موزون روح و جسم را بر می انگیزد و تحریک می کند.
داریوش رفیعی (۴ دی ۱۳۰۶ بم ـ ۱۳۳۷ تهران) خواننده موسیقی سبک کلاسیک ایرانی دهه ۱۳۳۰ خورشیدی بود. >ی اعیان زاده‌ای برآمده از خانواده‌ی بزرگ لطفعلی‌خان رفیعی (نماینده مردم بم در مجلس شورای ملی) بود. با روی خوش و خلق و خوی نکو و صدای تاثیرگذار، تحصیل خود را در زادگاهش رها کرد و به تهران آمد تا خواننده ای تمام عیار شود. ظاهراً امکانات و استعداد او برای این امر کافی به‌نظر می‌رسید، ولی روزگار سرنوشت دیگری برایش تدارک دیده بود. پس از گذراندن تحصیلات مقدماتی در همان شهر در جوانی به‌خاطر موسیقی، تحصیل را در بم نیمه‌کاره گذاشت و به تهران آمد. رفیعی در تهران از آموزش‌های سید جواد بدیع زاده بهره گرفت و با او صمیمی شد، چنانکه یکی از اعضای خانواده‌ی او به‌شمار می‌رفت. خیلی زود به رادیو راه یافت و ابتدا با مصطفی گرگین‌زاده و بعد با مجیدوفادار دوست شد. وفادار که در شناخت استعداد های جوان، استادی صاحب نظر بود، خواننده ی محبوب خود را در او یافت. صدای نرم و غمگین و پرشور او و ترانه‌هایی که گاه با الهام از الحان محلی می‌خواند، او را به‌عنوان محبوب‌ترین خواننده‌ی جوان در تهران سال‌های ۱۳۳۰ شناساند. شهرت و محبوبیت و ثروت زودرس داریوش جوان، ناخواسته زمینه‌های جوانمرگی او را فراهم زدند. رفیعی این اقبال را داشت که آهنگسازان بزرگی چون مجید وفادار و پرویز یاحقی و ترانه‌سرایان کامل العیار چون نواب صفا و بیژن ترقی با او همکاری کنند. بیشتر بزرگان موسیقی و ترانه، داریوش رفیعی را برای استعداد در فراگیری و توانایی القای احساسات درونی خود در ترانه، ستوده‌اند. داریوش رفیعی صدای یک نسل از تاریخ ایران است؛ صدای گرم و سوخته حال و پرکشش و جذاب وی، راز ماندگاری رفیعی پس از نیم قرن است... یادش همیشه در صدای ماندگارش گرامی خواهد ماند...
صفحه اول فیگارو به طور کامل و بر زمینه سیاهرنگ به عکس بزرگ شارل آزناوور Charles Aznavour، تصنیف ساز و خواننده بزرگ تعدادی از مشهور ترین و محبوب ترین ترانه های فرانسوی با شهرت جهانی (و بازیگر سینما) که بامداد دوشنبه اول اکتبر در سن ۹۴ سالگی در گذشت،
استاد احسان یارشاطر با عمری طولانی اما بسیار پرحاصل و پربار در شامگاه شنبه یازدهم شهریور ماه و در سن ۹۸ سالگی دیده از جهان فرو بست.
رحمان کریمی دریک کسوف خونین بدهنگام شرورترین تبار ابلیسان از ظلمت اندیشی ی واحه های منسوخ عهد عتیق برآمدند تا صدارت کنند به تاریک ترین تباهی ممکن برسرزمین آفتاب میترایی .   زنان معصوم اهورایی را درحجاب ابر با پاره های آتش شفق ، سنگباران کردند و تکبیرگویان گفتند : آنک ، خشت خشت دوزخ خدا از آن شمایان باد !   پسران عاشق اهورایی را شهابان را طناب کردند و بردار آویختند و تکبیرگویان گفتند : آنک ، حبل المتین فاسقان !   مردان اهورایی را برپشته های عقیم ابر خواباندند وبا شاخه های خارخار درخت حنظلی به تازیانه برگرفتند تا مگر خدای ابلیسان به مغفرت به برزخ شان برنشاند به انتظار بهشت یا دوزخ .   دختران و بیوه زنان جوان را به فاحشه خانه های شریعتی بردند و سینه بارداران را از زهرابه گناه ، پر کردند .   دریغا که درآن هنگامهٌ تاراج ابلیسی چنان زمین و آسمان را چریدند به برکندن ستارگان که کوکب های رخشان مشرقی شعاع را تیرباران و برشاخ شاخ حنظلی ، بردار کردند .   همواره از خویشتن می پرسم کدامین کس یا کسان آن عفریته معمم مخوف ابلیسی را گهواره جنبان فرزندان مادرم ایران کرد که تا به امروز نیز تاب دل برکندن شان زین فتنه بزرگ نیست .   سعدبن ابی وقاص را می بینم در مداین شکانده شمشیر سرداری خویشتن از وحشت آنچه امروز می بیند به ندبه سربر دیوار پشیمانی نهاده است .   حجاج بن یوسف ثقفی را می بینم خونین چنگال که ازخوف همزاد تاریخی اش آن خونخواره پیر جماران کرکسی و اخلافش نماز وحشت می خواند .   تموچین ایلغاری را می بینم که درفخر فاخری از پندار کم گناهی خویش گریه می کند امروز ، برآن سرزمینی که یک روزش به تاراج برگرفته بود .   ودر این میان ، خداوندان قدرت و سرمایه را می بینم که در حلقه حلقه های دولتمردان دلقکی رقص فتح الفتوح می کنند و می گویند : برفراز چوبه های دار و تیرباران ها چراغ های خورشیدی برافروزید تا کشتی ها و ناوهای ناخدایان نابینای سرمایه به سلامت برگذرند از صخره های عظیم آزادگان این سرزمین .   آری ، ما به زمانه یی در رسیده ایم که زمین و آسمان و هردشت و شارستان را قتلگاه خورشیدان مشرقی کرده اند .   ما اینک ، به زمانه یی در رسیده ایم که صدای نجیب عاصیان از اشرف یک تا به سه   از تهران و خوزستان و اصفهان و کازرون و هرجای ایران که بنگری   خواب از چشمان خرس های متمدن قطبی برگرفته است .   یاران من ! کسوف خونین ابلیسی درحال رفتن است . اینک ما ، سربلند تراز همیشه ایم . ما  همان ، همیشه ایم درخشان و پایدار .  
25ارديبهشت ماه روز بزرگداشت  حكيم ابوالقاسم فردوسي، بزرگ‏ترين حماسه سُراي ايران و يكي از حماسه سرايان بزرگ جهان است. وي در سال 319 يا 320 ش برابر با سال 329 ق در طوس متولد شد. شهرت جهاني فردوسي، به خاطر كتاب شاهنامه است كه وي سرودن آن را از دوران جواني آغاز كرد، تا پايان عمر، بارها آن را بررسي و ويرايش كرد و بر غناي آن افزود.   شاهنامه، گنجينه ميراث هزار ساله ملت و كشور ايران و دايرةالمعارف فرهنگ و تاريخ ايرانيان است. آن گونه كه فردوسي مي‏گويد، سرودن شاهنامه، سي سال طول كشيد. اين اثر جاويدان فردوسي كه در شمار بهترين آثار حماسي عالم است، در حدود پنجاه هزار بيت دارد و تاكنون به زبان‏هاي مختلف دنيا ترجمه شده است. شاهنامه فردوسي بر اثر نفوذ شديدي كه در ميان طبقات مختلف ايرانيان يافت، در همه ادوار تاريخي بعد از قرن پنجم هجري مورد توجه بود چنانكه همه شاعران حماسه گوي ايراني تا عهد اخير تحت تاثير آن بوده و از آن پيروي كرده‏اند. فردوسي در حفظ جانب امانت هنگام نقل مطالب، به كار بردن نهايت مهارت در وصف مناظر طبيعي و ميدان‏هاي جنگ و قهرمانان منظومه خود و نيز ذكر حِكَم و مواعظ دلپذير، كمال توانايي را نشان داده است.  فردوسي در بيان افكار و نقل معاني و رعايت سادگي زبان، صراحت و روشني سخن، انسجام، استحكام و متانت كلام در درجه‏اي از قدرت است كه كلامش همواره در ميان استادان، نمونه اعلاي فصاحت و بلاغت شمرده شده و به منزله سخن سهل و ممتنع تلقي گرديده است. براي بزرگداشت مقام اين شاعر و سخن‏سراي نامي، روز 25 ارديبهشت هر سال به نام حكيم ابوالقاسم فردوسي نامگذاري شده است تا فرصتي فراهم آيد كه علاوه بر شناساندن اين شخصيت بزرگ ادبي به اقشار مختلف مردم، زمينه حفظ اين گنجينه و ميراث غني در همگان افزون گردد.
شنبه, 19 اسفند 1396 ساعت 21:27

چراغ قیام ستمدیدگان نمی شود خاموش

چراغ قیام ستمدیدگان نمی شود خاموشصدای دختران انقلاب می رسد بگوش نگاه کن که دریا به جذر و مدّ خویشتن است مگر شود که ایران بی مدّ و پیام و سروش؟ هماره به خویشتن می گویم جهان را نیست همدردی اما خوش است ایام من با هزار نهیب و خروش عقب نمان ز تحول، آسوده خیال مباش تو هم به قدر توانت، بیا و بکوش مرا عذاب می دهد صدای زحمتکشان میهنم در آرامش دیار امن که همواره ام بخروش مثال مرغ پرکنده بر درخت فریادم چو خُمخانهٌ عاشقان در غُل و جوش به من امید بده ای آسوده مانده در غربت که گام زنی برای وطنت به سعی و کوش افتاده یی هستم زیر دست و پای روزگار دستم نمی رسد که خویشتن را کشم به دوش اینک زنم جامی از شما ای عاصیان میهنم گویم به هر خیابان انقلاب: نوشا نوش سوخت رحمان در آتش و خاکسترش بمانده هنوز شما بمانید تا به روز فتح، با کوشش و هوش
حسین قوامی(فاخته ) درپنج شنبه ۱۷ اردیبهشت ۱۲۸۸ در تهران زاده شد. او از دوران کودکی به موسیقی علاقه‌مند بودند. حسین‌خان اسماعیل‌زاده، همان کسی که ابوالحسن صبا، مرتضی محجوبی، رضا محجوبی، حسین یاحقی و حسین تهرانی را آموزش داده بود در همسایگی وی زندگی می‌کرد. هنگامی که اسماعیل‌زاده صدای حسین قوامی را در سنین ۱۰–۱۲ سالگی شنید از پدر او خواست تا به وی اجازه دهد تا آموزش آوازی او را عهده‌دار شود که با مخالفت پدر محمود قوام مواجه شد.حسين قوامي هنرمندي كه بيش از نيم قرن در خدمت موسيقي ايراني بود ، نامي آشناي صاحبدلان است و مقام والاي او بر كسي پوشيده نيست مردي فروتن و بي ادعاكه آواي دلنشين او در دلها جاي دارد و صفحات يا نوارهاي آواي جاوداني اش را در هر خانه اي مي توان سراغ گرفت تو ای پری کجایی(سرگشته) با صدای حسین قوامی  در دستگاه همایون در سال ۱۳۲۵ از سوی حسینقلی مستعان، رئیس رادیو به او پیشنهاد کار در رادیو داده شد. حسین قوامی به دلیل شرایط خانوادگی و مخالفت ایشان و نیز محدودیت‌های محل کارش (ارتش) این پیشنهاد را به این شرط قبول کرد که در رادیو به عنوان ناشناس معرفی شود. سرانجام وی با همکاری مجید وفادار، حمید وفادار یا علی تجویدی آغاز به کار نمود. پس از مدت شش ماه روح‌الله خالقی نام مستعار فاخته را برای وی برگزید. این نام تا زمان بازنشستگی از ارتش با او بود و پس از آن توانست با نام اصلی خویش برنامه اجرا کند. او مجموعاً ۲۹ سال از سال ۱۳۲۵ تا سال ۱۳۵۴ در رادیو مشغول به کار بوده‌است. مرحوم قوامي با هنرمندان معاصر خود روابطي دوستانه داشت و با همكاري استاداني مانند : مرحوم خالقي ، مرحوم بديعي ، و عزيزاني چون : تجويدي ، پرويز ياحقي و مهندس همايون خرم آهنگ هاي به ياد ماندني اجرا كرد ، ترانه هاي گيتي افروز ( داد از دل ) ساخته ي استاد تجويدي ، سرگشته ( تواي پري كجايي ) ساخته ي همايون خرم ، جواني از پرويز ياحقي ، ( ساقي نامه ) از مرحوم بديعي ، آهنگ بختياري شوشتري ( محلي دو صدايي ) از مرحوم خالقي ، بخشي از اين همكاري ها ست . حسین قوامی در سنین ۸۰ سالگی نیز همچنان آواز می‌خواند
استاد احمد عبادي، هنرمند و استاد برجسته سه تار و موسيقي اصيل ايراني، در سال 1283ش در تهران به دنيا آمد. احمد عبادي از نوجواني به فراگيري موسيقي ايران پرداخت و پس از سال‏ها نواختن سه ‏تار، شيوه جديدي را در نواختن اين ساز ارايه و اين شيوه را متداول كرد. از کارهایی که او در نوازندگی سه‌تار ایجاد کرد، ابداع کوک‌های مختلف در سه تار است که در آلبوم کوک سه تار آنها راعرضه کرده‌است. قبلاً نوازنده‌ها معمولاً از کوک‌های تار برای سه تار استفاده می‌کردند ولی عبادی این رویه را تغییر داد و ثابت کرد بعضی از این کوک‌ها مناسب سه تار نیستند و دو نوار به عنوان آموزش کوک سه تار منتشر کرد که در آن برای گامهای مختلف و حتی گوشه‌های مختلف کوک معرفی کرد. نکته جالب توجه در نوازندگی عبادی این‌است که او همیشه و کاملاً تک سیم نمی‌زد و به موقع واخوان می‌داد و پر قدرت می‌زد و به موقع تک سیم می‌زد که کاملاً در قطعات ضربی وی مانند ضربی سه گاه و چهارگاه و… مشهود است. عبادی در نواختن سه‌تار دارای سبک و شیوه‌ای مخصوص به خود بود که کمتر کسی توانسته از عهده تقلید آن بر آید. عده‌ای سبک خاص ساز زدن او را مربوط به امکانات و وسایل صدا برداری زمان وی می‌دانند. مضراب‌های تک سیم و دومضراب‌ها از مشخصه‌های بارز سبک وی هستند. از دیگر شاخصه‌های ساز عبادی بداهه نوازی‌های زیبا و ویبره‌های طولانی و گلیساندوهای به موقع و زیبا که به ساز وی زیبایی‌های خاصی بخشیده‌است. استاد عبادي در تعليم موسيقي به ديگران بسيار كوشا بود و از طريق آموزش پيگير و تشويق شاگردانش به تمرين و ممارست، موسيقي اصيل ايراني را رشد و توسعه داد. احمد عبادي معلمي دلسوز و مهربان بود و با سخاوت فراوان، آنچه را در سينه داشت براي هنرجو در كف قرار مي‏داد. او رديف‏هاي موسيقي ايران را گردآوري كرد و آنها را به شاگردانش آموخت. از استاد عبادي، آثار بسياري در موسيقي به جاي مانده كه براي دوستداران موسيقي سنتي ايران، گنجينه‏اي گران‏بهاست. از جمله اين آثار، اجراي كوك‏هاي مختلف سه تار است كه حاصل هشتاد سال تجربه اوست. استاد احمد عبادي سرانجام در هفدهم اسفند 1371ش در 88 سالگي درگذشت. یادش گرامی باذ..

مسعود رجوی - پیام شماره۱۱ - آماده باش دوران سرنگونی - ۱۲ آبان ۱۳۹۷

massoud rajavi10 1396 8e878

ضد فتوا

فعالیت انجمن‌های پوششی وزارت اطلاعات در آلمان