10312020شنبه
بروزرسانیچهارشنبه, 13 جون 2018 11:27

دشمن ما همین جاست

منتشرشده در مقالات و نظرات
09 آبان 1399
طی هفته‌های های اخیر و با نزدیک شدن با سالروز قیام آبان، شاهد اوجگیری شیوه‌های سرکوبگرانه و قرون وسطایی از سوی وحوش ولایت علیه مردم بی دفاع میهن امان می باشیم.
شوربختانه جامعه دردمند ما یکی دیگر از اساتید موسیقی و آواز خود را از دست داد.
کشتار ناجوانمردانه و ضدانسانی بیش از سی هزار زندانی مجاهد و مبارز در سال ۶۷ که به یقین یکی از برگ‌های سیاه تاریخ حقوق بشر در میهن‌امان می‌باشد، اکنون در راستای جنبش دادخواهی به موضوعی فراملی تبدیل شده است. تازه‌ترین موضعگیری سازمان عفو بین‌الملل و تاکید این ارگان غیر دولتی بر نقش آمران و عاملان قتل عام زندانیان سیاسی که بسیاری بدرستی از آن با «هولوکاست ایرانی» نام می برند، به مانند ریختن آب در لانه «مار و عقرب و رطیل و عنکبوت‌های» وابسته به دیکتاتوری ولی فقیه می باشد.سخن از واقعیتی است که بخوبی می توان آن را در لابلای مواضع و سخنان مشتی «جیره خوار» سیاسی، معنوی و مالی رژیم اخوندی، با هدف بدر بردن بخشی از آمران و عاملان این نسل کشی بخوبی رویت نمود. عفو بین‌الملل در تازه‌ترین گزارش خود دراین رابطه تاکید کرده است: «میرحسین موسوی بعنوان نخست‌وزیر وقت در زمان وقوع کشتارهای ۶۷ در زمره این مظنونین قرار می گیرد. علاوه بر این میرحسین موسوی بعنوان یک مقام ارشد دولتی موظف بوده باید اطمینان حاصل میکرد که گزارشهایی مبنی بر اعدامهای فراقضایی، ناپدیدسازی‌های قهری و شکنجه مورد تحقیق و بررسی قرار گیرد».ترجمان این جملات آن است که این سازمان مدافع حقوق انسانی به هنگام بروز جنایت سازمان داده شده در ایران، مقامات مختلف حکومتی، بویژه شخص نخست وزیر وقت را از بروز جنایات، نه تنها مطلع نموده بلکه فراتر از آن خواهان اقدام عملی از سوی وی نیز گردیده است.براین اساس شخص موسوی و دولت وی که دارای زیر مجموعه‌هایی مانند وزارت دادگستری، وزارت کشور، وزارات اطلاعات، نیروهای انتظامی، زندان‌ها و یا وزارت‌خارجه می‌باشد، موظف بوده تا موضوع را بررسی، نسبت به آن اعتراض و حتی برای جلوگیری از بخشی از اعدام‌های گسترده دست به عمل زده و همچنین با جامعه بین‌المللی برای روشنگری و توقف اعدام‌ها همکاری نماید. این همان نکته کلیدی در اعتراضیه عفو بین‌الملل می باشد که مسئول آن اکنون آماج حملات رذیلانه نان خوران و عوامل اطلاعات حکومتی در خارجه قرار گرفته است. به یقین این حملات سازمان داده شده که سرنخ آن در دست وزارت اطلاعات آخوندی می باشد، تلاشی است برای خاموش کردن موج گسترده بین‌المللی علیه اعدام‌ها در ایران و همچنین در حمایت از کارزار جنبش دادخواهی از سوی خانم رجوی.گسیل تیم‌های مختلف اطلاعاتی تحت نام «سازمان های غیردولتی» به خارج، پخش اطلاعات غلط و هدفدار برای مخدوش نمودن جنایات و یا بکارگیری عناصر تواب تحت نام «زندانیان سیاسی سابق» با هدف منحرف نمودن سازمان های حقوق بشری، بخشی کوچکی از مجموعه طرح های رژیم برای خنثی نمودن تاثیرات اجتماعی، سیاسی و حقوقی دراین قتل‌عام می باشد. دراین رابطه نیز دبیرخانه شورای ملی مقاومت (۲۱ شهریور ۱۳۹۹) در یک افشاگری و ضمن افشاء طرح های اطلاعات آخوندی تاکید کرده است: «از جمله شاگردان و کاتبان سردژخیم اوین لاجوردی و مزدوران نفوذی از قبیل ایرج مصداقی با رذیلتی فوق تصور مدعی عفو هستند که چرا مجاهدان شاهد قتل‌عام در آلبانی را استماع کرده و چرا آن طور که رژیم می‌خواهد از شهیدان مجاهدین هویت‌زدایی نمی‌کند. فحاشی و لجن‌پراکنی این قبیل مزدوران علیه حقوقدانان و محققان و گزارشگران عفو‌ بین‌الملل حد و اندازه نمی‌شناسد و بغض و کین گشتاپوی آخوندی را منعکس می‌کند». براین اساس نیز شاهد هستیم که خانم رها بحرینی ، مسئول شاخه عفو بین‌الملل برای خاورمیانه قریب یک هفته است که مورد حملات بی اساس و آماج اتهامات، حتی به لحاظ زندگی شخصی خود شده است ، امری که بخوبی «دست خط ولایت» را در پشت تمامی آنها به بیرون ساطع میکند.از جمله تجربیات ما ایرانیان تحت حاکمیت پلید آخوندی همان شناخت از صنعتی بنام «ترور شخصیت و هویت انسانی» می باشد که نمونه‌های آن را بکرات در رسانه‌ها، سایت‌ها و یا برنامه‌های تلویزیونی رژیم تجربه کرده و دیده‌ایم.بهرحال از هر منظر که به این گزارش بیطرفانه بین‌المللی بنگریم، باید تاکید نمود که انگشت اتهام بدرستی بسوی «تمامی مقامات» رژیم از صدر تا ذیل آن بخاطر نسل‌کشی و قتل عام زندانیان بیدفاع مجاهد و مبارز در ایران، دراز شده است. براین منطق وظیفه ما است تا تلاش خامنه ای برای «انداختن ترشی در خمره ولایت»، آنهم در آستانه نمایش انتخابات تحت «اپوزیسیون سازی» را خنثی نموده و همچنان بر شعار «نه می بخشیم و نه فراموش میکنیم»، جنبش دادخواهی را تا کشاندن آمران و عاملان کشتارها در ایران تاکید بورزیم.
روند شتابان خیزش‌های مردمی و بویژه با دو قیام بهمن ۹۶ و آبان ۹۸، به موازات افزایش فعالیت کانون‌های شورشی و شورای مردمی اکنون به مهم ترین دغدغه فکری و روحی برای دیکتاتوری ولی فقیه تبدیل شده است. به یقین مناسبترین بستر برای قیام توده‌های بجان آمده علیه وضعیت موجود در کشوری که سپاه سرکوبگر و بسیج ضد مردمی همه کاره آن می باشند، همان شهرهای بزرگ بویژه پایتخت با جمعیتی قریب ۱۴ میلیون نفر می باشد.سخن از شهری است با پتانسیل بالای فرهنگی، سیاسی، تاریخی و با بافت اجتماعی بغایت ناهمگون برگرفته از آحاد مختلف اقوام ایرانی که همواره سهم اصلی را در اعتراضات، قیام ها و انقلابات تاریخ معاصر میهن ایفا نموده است. براین اساس باید هراس و وحشت رژیم آخوندی از این پتانسیل عظیم و از این آتش زیر خاکستر را درک و تفسیر نمود.ابعاد وحشت حاکمیت از حجم عظیم انسانی و دردمند که شهری که به عیان اختلاف طبقاتی در آن بیداد می کند، بحدی است که بتازگی سپاه پاسداران در یک هماهنگی با بیت خامنه ای طرحی بنام «انتقال پایتخت سیاسی و اداری» را در دستور کار دولت شیخ حسن روحانی قرارداده است.یک عضو کمیسیون امنیت در مجلس حکومتی ضمن اعتراف به واقعیتی بنام پتانسیل عظیم انقلابی در پایتخت، ضمن اشاره به این طرح که قرارگاه خاتم متولی اصلی آن می باشد، می گوید «پیشنهاد قرارگاه خاتم‌الانبیا سپاه پاسداران به حسن روحانی برای انتقال پایتخت از تهران، بدلیل نگرانی از اعتراض‌ها و نافرمانی‌های مردمی و تمرکز ثروت و جمعیت است چون تهران به دلایل زیادی یک تهدید واقعی است». (سایت حکومتی آسیا نیوز ۲ مهر ۱۳۹۹) براین اساس سپاه منفور و سرکوبگر پاسداران که وظیفه ای بجز صدور تروریسم و بنیادگرایی به دیگر کشورها و سرکوب مردم بجان آمده در داخل کشور ندارد، «بدون دریافت هزینه ای» از صندوق دولت!!، مجموعه دوایر «سیاسی، امنیتی، ارگان‌های اداری و همچنین دانشگاه ها» را از تهران خارج کرده و به نقاط دیگری در استان منتقل خواهد کرد. بدین سان رژیم آخوندی تلاش دارد تا در هراس از قیام های مردمی و تبعات آن که به یقین ریش و ریشه ولایت را به آتش خواهند کشید، دیوار حفاظتی بدور حاکمیت کشیده و بدین سان به تقابل با بحران سرنگونی بپردازد، زیرا خامنه ای بهتر از فرد دیگری در درون نظام، بخوبی از ابعاد خشم و تنفر اجتماعی علیه نظام آخوندی مطلع می باشد. وی می داند که با وجود مناسب ترین بسترها مانند فقر، ناعدالتی، رکود اقتصادی و تولیدی، اختلاف فاحش طبقاتی، گرسنگی، بیکاری، استثمار، گرانی و تورم و بویژه با وجود غارت و دزدی‌های نجومی از سوی متولیان و آقازاده های رژیم و با وجود زندگی‌های اشرافی از سوی کارگزاران حکومتی ، بپاخاستن مردم در پایتخت به معنای پایان نظام آخوندی خواهد بود، بقول گنجور آنوقت دیگر «نه از تاک نشان خواهد ماند و نه از تاج نشان».این همان جوهر و فسلسفه وجودی برای چنین طرح های انقباضی از سوی حاکمیت می باشد که در ضمیر خود دو واقعیت دیگر را به بیرون ساطع می کند. نخست آنکه به چه میزان این رژیم پوسیده، هراسان و نامشروع و بدون هرگونه پایگاه اجتماعی یا بقول عوام «بی بته» می باشد و دیگر مهر تائیدی است بر وجود ابعاد نارضایتی و آمادگی جامعه برای قیام.پیشتر نیز در راستای اجرایی نمودن این طرح، شوار ی نگهبان که بخشی از تیول ولی فقیه می باشد، مصوبه مجلس رژیم در سال ۹۴ را تائید نمود و آن را به قانون تبدیل کرده بود. بر اساس این قانون « شورای ساماندهی مرکز سیاسی و اداری کشور و تمرکززدایی از تهران » نیز تشکیل گردیده است.بله خامنه ای بدلیل سرکوب خونین مردم، بدلیل اعدام جوانان و نوجوانان ما، بدلیل زدن تیر خلاص در خیابان ها به کودکان ما، حق دارد تا از مردم بهراسد. وی حق دارد تا شب و روز برخود بلرزد و هر هفته یکبار «جغجه نظام» را برای عربده کشی به میدان بفرستد و هارت و پورت راه بیاندازد. ولی فقیه با چنین شیوه‌هایی میخواهد وانمود کند که گوئیا «قدر قدرت» است و حکومت وی از اهرم‌های لازم برای سرکوب و به بند کشیدن جامعه برخوردار می باشد. این همان نقطه ضعف حاکمیت می باشد، زیرا به هر میزان که حکومت بر طبل توخالی «سپاه، اطلاعات و بسیج و لباس شخصی ها» بکوبد، به همان میزان النهایه در جامعه به ضد خود تبدیل شده و سرانجام به فروریختن دیوار اختناق خواهد انجامید. سخن آخر آنکه با انتقال پایتخت و یا بدون انتقال آن، مردم، مقاومت ایران و مجاهدین عزم کرده‌اند تا این بساط و لکه ننگ را از تاریخ میهن امان بزدایند. این جبر تاریخ برای تمامی دیکتاتورها بویژه از نوع مذهبی و سرکوبگرانه اش می باشد. به ولی فقیه طلسم شکسته باید گفت، گیرم تهران را به بند بکشی، با مردم دیگر شهرهای بپا خاسته ایران، با شیراز پایتخت قیام، با اصفهان، قم، کاشان، مشهد، تبریز، کرمانشاه، سنندج، زاهدان، کرمان، اهواز و جای جای این کهن سرزمین و عمق انزجار و پتانسیل عظیم توده ها برای سرنگونی چه خوهی کرد؟

مسعود رجوی - پیام شماره۱۱ - آماده باش دوران سرنگونی - ۱۲ آبان ۱۳۹۷

massoud rajavi10 1396 8e878

ضد فتوا

فعالیت انجمن‌های پوششی وزارت اطلاعات در آلمان